Samen met alle hondenspullen waren ook de schaaltjes potpourri verdwenen. Zonde, voor mij was het een constante geweest op rijkgevulde luie zondagen. Binnenkomen bij oma en opa en onmiddellijk de verdroogde versie van hun kleurrijke bloementuin begroeten. De mengeling van doffe, donkere blaadjes met enkele opvallend frisse toetsen van de felst gekleurde blaadjes. Hier elke week naar terugkeren maakte me rustig, klaar voor een nieuwe week. Maar voor oma diende het blijkbaar enkel om de geur van de hond te verdoezelen.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.