puzzelstukken

Wim Vandeleene
14 aug. 2019 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

mijn handen zijn verwant

aan molsklauwen en vleermuisvleugels

de bewijzen liggen in de gelijkenis van onze botten

met het verschil dat ik nooit blind in het donker 

nooit langer dan de roes vlieg, dat ik enkel graaf 

naar fossielen, ontbrekende puzzelstukken

ze brengen me niet bij het eerste ontwerp 

god snurkt onder de tekentafel

soms keert iets terug  van wat je verloren waande

de kieuwbogen van een embryo verraden onze wieg

dode vissen duiken weer op in rotsen, hoog boven zee

toch twijfel ik aan de zondvloed, geloof ik in de kracht 

die de berg opstuwt, zo traag als nagels groeien

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Wim Vandeleene
14 aug. 2019 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked