raam

Leen Verheyen
1 sep. 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

de stad valt

op een zeldzaam moment in slaap

in één van de plantenbakken

staat nog een restje zomer

de straatstenen glimmen bij elkaar

een mozaïek van grijs

haastig tikken eenzame stappen

de tijd voorbij

 

mijn zoon staat op de vensterbank

ademt september uit op het raam

gaapt en legt zijn oor

te luister tegen het glas

 

onder zijn vingertoppen

ziet hij de straat verdwijnen

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Leen Verheyen
1 sep. 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked