Minister Vandeurzen is blij dat er meer mantelzorgers zijn. Dat lazen we vandaag in Het Nieuwsblad. Het beleid is dan ook duidelijk: de zorg moet ‘vermaatschappelijkt’ worden. Meer zorg in eigen omgeving, meer zorg op maat, meer zorg in eigen netwerk. Kortom, mensen langer thuis houden. Iets dat Steunpunt Mantelzorg, de mantelzorgvereniging van de Socialistische Mutualiteiten, wil aanmoedigen. Tenminste, als de juiste randvoorwaarden worden gecreëerd om dit in praktijk te kunnen omzetten.
Om mensen langer thuis te kunnen houden, krijgt de mantelzorger een belangrijke hoofdrol.
Volgens het bewuste artikel in Het Nieuwsblad, zijn mantelzorgers personen die familieleden vrijwillig helpen. Met het woord ‘vrijwillig’ hebben we het erg moeilijk. Niemand kiest er voor om een kind met een handicap, een ouder met dementie of een partner met een chronische ziekte te hebben. Zo vrijwilliger is mantelzorg dus niet, wat het nog belangrijker maakt om deze mantelzorg mogelijk te maken.
Gedeelde zorg. Mantelzorg en professionele zorg hand in hand.
Mensen moeten de kans krijgen om te kunnen zorgen. Door de zorg te kunnen delen én door de zorg te kunnen combineren met het ‘gewone’ leven. Gedeelde zorg. Mantelzorg en professionele zorg hand in hand. Dààr pleit Steunpunt Mantelzorg voor. Niet pas als de mantelzorger niet meer kan, maar van in het begin moet al de mogelijkheid bestaan om ook een beroep te doen op professionele zorgdiensten. Hierdoor zal de mantelzorger het langer volhouden. Wat niet enkel de patiënt ten goede komt (die kan langer thuis blijven), maar bovenal ook de mantelzorger zelf. Want die dreigt er, zonder hulp, wel eens onderdoor te gaan.
En het vlot combineren van werk en mantelzorg. Ook daar pleit Steunpunt Mantelzorg voor. Want mantelzorgers hebben ook nog nood aan een leven naast de zorg, zodat ze niet in een sociaal isolement dreigen te geraken. Door jarenlang uit de arbeidsmarkt te blijven om te zorgen, wordt het des te moeilijk om die arbeidsdraad terug op te pikken. Soms onmogelijk.
Ook het sociale leven dreigt verloren te gaan in zware mantelzorgsituaties. Wederom een argument om gedeelde zorg naar voren te schuiven als belangrijkste randvoorwaarde.
Lazen we ook in het artikel: ‘zorg blijft vooral iets vrouwelijks’.
Vrouwen, die nu al sneller naar deeltijdse arbeid grijpen bij de opvoeding van kinderen, kunnen dus wederom de dupe worden wanneer ook nog eens verwacht wordt om mee te gaan zorgen ten koste van je loopbaan. Faciliteer de combinatie van zorg en arbeid en spreek ook eens de mannelijke bevolking aan. Dan, minister Vandeurzen, dan mag u een tevreden man zijn met de grote hoeveelheid aan mantelzorgers.
Vermaatschappelijking van de zorg? Zeker en vast…
ALS mantelzorgers een kader krijgen waarin zij de zorg kunnen opnemen, naast hun gewone leven, en zonder risico om zelf de patiënt te worden.