Katrien De Weirdt

Gebruikersnaam Katrien De Weirdt

Teksten

REACTIE OP ARTIKEL: Langer thuis kunnen blijven: en wie houdt rekening met de protagonist van dit scenario, de mantelzorger?

Minister Vandeurzen is blij dat er meer mantelzorgers zijn. Dat lazen we vandaag in Het Nieuwsblad. Het beleid is dan ook duidelijk: de zorg moet ‘vermaatschappelijkt’ worden. Meer zorg in eigen omgeving, meer zorg op maat, meer zorg in eigen netwerk. Kortom, mensen langer thuis houden. Iets dat Steunpunt Mantelzorg, de mantelzorgvereniging van de Socialistische Mutualiteiten, wil aanmoedigen. Tenminste, als de juiste randvoorwaarden worden gecreëerd om dit in praktijk te kunnen omzetten.   Om mensen langer thuis te kunnen houden, krijgt de mantelzorger een belangrijke hoofdrol. Volgens het bewuste artikel in Het Nieuwsblad, zijn mantelzorgers personen die familieleden vrijwillig helpen. Met het woord ‘vrijwillig’ hebben we het erg moeilijk. Niemand kiest er voor om een kind met een handicap, een ouder met dementie of een partner met een chronische ziekte te hebben. Zo vrijwilliger is mantelzorg dus niet, wat het nog belangrijker maakt om deze mantelzorg mogelijk te maken.   Gedeelde zorg. Mantelzorg en professionele zorg hand in hand. Mensen moeten de kans krijgen om te kunnen zorgen. Door de zorg te kunnen delen én door de zorg te kunnen combineren met het ‘gewone’ leven.   Gedeelde zorg. Mantelzorg en professionele zorg hand in hand. Dààr pleit Steunpunt Mantelzorg voor. Niet pas als de mantelzorger niet meer kan, maar van in het begin moet al de mogelijkheid bestaan om ook een beroep te doen op professionele zorgdiensten. Hierdoor zal de mantelzorger het langer volhouden. Wat niet enkel de patiënt ten goede komt (die kan langer thuis blijven), maar bovenal ook de mantelzorger zelf. Want die dreigt er, zonder hulp, wel eens onderdoor te gaan.   En het vlot combineren van werk en mantelzorg. Ook daar pleit Steunpunt Mantelzorg voor. Want mantelzorgers hebben ook nog nood aan een leven naast de zorg, zodat ze niet in een sociaal isolement dreigen te geraken. Door jarenlang uit de arbeidsmarkt te blijven om te zorgen, wordt het des te moeilijk om die arbeidsdraad terug op te pikken. Soms onmogelijk.   Ook het sociale leven dreigt verloren te gaan in zware mantelzorgsituaties. Wederom een argument om gedeelde zorg naar voren te schuiven als belangrijkste randvoorwaarde.   Lazen we ook in het artikel: ‘zorg blijft vooral iets vrouwelijks’. Vrouwen, die nu al sneller naar deeltijdse arbeid grijpen bij de opvoeding van kinderen, kunnen dus wederom de dupe worden wanneer ook nog eens verwacht wordt om mee te gaan zorgen ten koste van je loopbaan. Faciliteer de combinatie van zorg en arbeid en spreek ook eens de mannelijke bevolking aan. Dan, minister Vandeurzen, dan mag u een tevreden man zijn met de grote hoeveelheid aan mantelzorgers.   Vermaatschappelijking van de zorg? Zeker en vast… ALS mantelzorgers een kader krijgen waarin zij de zorg kunnen opnemen, naast hun gewone leven, en zonder risico om zelf de patiënt te worden.

Katrien De Weirdt
5 0

Aan alle zondagsrijders op de trein: het begint bij de tegel en eindigt bij de roltrap…

Een ochtend als een andere. Vlot aangekomen aan het treinstation. Ook vandaag dienen dezelfde ochtendrituelen zich aan. Zal het vandaag lukken? Ik besef: strategie is belangrijk. Daar is hij “mijn tegel”. En ik heb geluk, vandaag is hij vrij. Mijn gelukstegel op perron 10. De tegel waar de trein netjes met dubbele deur stopt. Ik zet me in positie. Rug recht. Boekentas in de ene hand, kranten in de andere. Gsm in aanslag. De trein rolt raspend binnen. Nog enkele meters en ik zie dat ook vandaag mijn tegel geluk brengt. Een warm gevoel maakt zich meester van me. Yes. De deuren openen zich pal voor mij. Die eerste kleine overwinning is belangrijk. Ok, maar niet te snel euforisch worden.   Op naar de volgende stap. Rustig denk ik. Rustig. Laat eerst de mensen afstappen. Hallo !!!!???? Een paar gehaaste vogels wringen zich naar binnen zodra de deuren zich openen. Kennen jullie de ongeschreven regel niet? Mensen springen, botsen, glijden van de trein het drukke perron op in een trappelende mensenzee van ongeduld. Yes. Ook deze fase is voorbij en al bij al vlot verlopen. Vink.   Ik neem energiek twee treden en sta in mijn favoriete dubbeldekker meteen voor een nieuwe tweesprong. Deur naar boven of deur naar beneden? Als ik een arendsoog had kon ik instant inschatten waar de beste plaatsen zich bevinden. Bovenaan of onderaan. Maar het arendsoog ontbreekt. Met mijn korte lijfje, aangedampte bril en te veel bagage moet ik op goed geluk een gokje wagen. Boven? onder? In een milliseconde kies ik want ervaring leert dat ik anders de zware boekentassen, plooifietsen of andere zaken in de rug geduwd krijg. En ja, ook deze beslissing blijkt vandaag de goede te zijn. Ik zie in het midden van de wagon enkele lege plekjes. Perfect. Wie zit er? Toch even goed observeren welke vogels ik in de kuip heb? Lawaaierige muziekluisteraars? Krantenlezers, snurkers, zuurtjes (lees: mensen die ruiken naar het zweet) ... Ook hier opnieuw een keuze die snel moet gemaakt worden want ondertussen stromen in het gangpad andere strategische reizigers toe.    Plof. Ik ga zitten. Boekentas op schoot. Handtas er netjes bovenop. Als ervaren treinreiziger is nu het moment aangebroken om jezelf een klein schouderklopje te geven. Even op adem te komen. Vooraleer de volgende hectische fase aanbreekt, kan ik kiezen uit een aantal fijne alternatieven: krantje lezen, muziek beluisteren of wegdromen en misschien wel indommelen.   De tijd gaat snel. De trein iets minder. Met een schok ontwaak ik uit mijn dagdroom. Actie, giert het door mijn hoofd. Want opnieuw heb ik er alle belang bij om de handelingen correct en secuur af te handelen. Wie vlot wil treinreizen weet dit als geen ander.   Even wroeten bij het afstappen. En dan, het laatste huzarenstukje overleven. De trechter, die de voorhoede vormt van de roltrap, zuigt de mensenmassa aan. Een laatste ergernis maakt zich meester van me. Ook op de roltrap bestaat er een wegcode. Keep right! Ik verlang naar de discipline van de metroreizigers in Londen. Ach, voor ik het weet sta ik met beide voeten op de grond.   Missie geslaagd.   Als “ervaren observerende treinuil” heb ik een boodschap aan alle zondagsrijders: hou je aan de ongeschreven regels maar volg ook je eigen strategie. Want het begint bij de tegel en eindigt bij de roltrap…      

Katrien De Weirdt
6 0

persbericht: sluiting asielcentrum

Vzw Belle Vue PERSBERICHT   Besparingsmaatregelen bij FEDASIL noodzaken VZW Belle Vue om opvangplaatsen voor asielzoekers af te bouwen. Barvaux, 8 januari 2015 - Asielcentrum Belle Vue kreeg eind december 2014 bericht van Fedasil dat het aantal opvangplaatsen sterk dient te worden afgebouwd. Deze afbouw heeft ook impact op de personeelsbezetting van het centrum. Vandaag werd het personeel van het centrum hierover geïnformeerd door de directie.   In opdracht van de federale regering dient Fedasil budgettaire maatregelen te treffen. Fedasil kreeg de opdracht van de federale regering om budgettaire maatregelen te treffen en over te gaan tot de afbouw van het aantal opvangplaatsen voor asielzoekers in België.   Sterke afbouw van het aantal opvangplaatsen Voor vzw Belle Vue heeft dit als gevolg dat 80 opvangplaatsen worden stopgezet op 31 januari 2015. Van de 127 opvangplaatsen blijven 47 opvangplaatsen behouden.   Impact op personeelsbezetting De afbouw van opvangplaatsen heeft ook impact op de huidige personeelsbezetting. Van de 21 tewerkstellingsplaatsen blijven er waarschijnlijk 10 behouden.   Sociaal plan en begeleiding De directie heeft vandaag haar werknemers ingelicht en benadrukt dat zij alles in het werk zal stellen om een optimale begeleiding en sociaal plan te voorzien.   Contacteer voor meer informatie: xxxxxx xxxxxx Gedelegeerd bestuurder Belle Vue       Over VZW Belle Vue - asielcentrum VZW Belle Vue, biedt sinds 2008 plaats aan 127 asielzoekers en is gelokaliseerd op 2 sites met name in Erezée en Barvaux.   Over Fedasil Fedasil, het federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers, is een instelling van openbaar nut die werd opgericht door de programmawet van 19 juli 2001 en operationeel is sinds mei 2002. Sinds oktober 2014 staat Fedasil onder het toezicht van de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Theo Francken.                                                                                                                                                    

Katrien De Weirdt
1 0