Recovery Song IV
“de laatste adem”
Een deur die niet meer sluit,
de klink roest in mijn hand,
ik draai hem niet meer open.
De ruimte is te klein
voor alles wat ik heb achtergelaten.
De vloer is zacht,
ik sta niet meer,
maar zweef ergens
tussen begin en einde
wat ooit het midden was.
Buiten, de lucht is grijs,
niet van regen,
maar van iets dat al te lang
boven mijn hoofd hangt
zonder ooit te vallen.
De tijd,
ze glipt door mijn vingers
zoals water in een doek
dat niet meer opdroogt.
Er is geen klok,
alleen de adem
in de kamer nestelend
dan weer verdwijnt
als de schaduw van een oude stoel.
Ik luister naar het niets,
en ergens, diep van binnen,
waar herinneringen zich verstoppen,
hoor ik nog geluid
van een stap die niet meer gezet wordt.
Er is geen weg terug,
maar ik weet dat ik hier ben,
en dat dit het laatste is,
laatste adem,
laatste beweging
die niet meer zal stoppen
maar langzaam vervagen.
Tekst : Manfred 23 april 2025
Foto : Manfred - Oostende