Schrijfopdracht Joris
17.12. Waarom houdt ze haar hoofd de hele tijd boven water? Het is niet dat ze Angelina Jolie-lokken heeft. Straks klimt ze op het stalen trapje het zwembad uit en hangen er bruine slierten uit haar blonde staart. Ze houdt toch nooit alles droog.
17.15. Over een kwartier moet ik het kleedhok in. Dan heb ik tien minuten om me om te kleden, twee minuten om mijn haar te drogen en acht minuten om naar huis te fietsen.
17.22. Of ik niet wat trager kan zwemmen. Ik bijt mijn tanden stuk wanneer ik haar antwoord, het klinkt alsof ik ze bijvijl met een slijpschijf. Mijn antwoord is uiteraard negatief, want ik moet Karel nog ophalen van de muziekschool, een quiche in de oven steken en Wims beste kostuum strijken.
17.26. Het duurt lichtjaren voor ze me inhaalt. Mijn vlecht voelt plots strak aangespannen. Ik wil snel naar de oppervlakte zwemmen om te ademen, maar dan besef ik dat mijn hoofd al boven water drijft.
17.29. Ik beeld me in hoe mijn zus me met mijn haar naar beneden snokt. Ze glimlacht als ze naast me komt zwemmen. Ik roep. Niet ingebeeld, maar echt. Het klinkt niet als mezelf, maar ik schreeuw, ik tier, ik brul. Ik moet het water uit, nu.
Schrijfopdracht Emke
Hij was een ballenjongen. Hij had geen ballen aan zijn lijf, dus raapte hij die van anderen maar op van de grond.
Zijn vettige haar hing als zwarte slierten zeewier over zijn ogen. Zijn blik stond strak op het rode tennisveld.
Er bonkte iets in zijn slapen. Klik klik klik. Net iemand die zijn balpen aan en uit duwt, zo hard dat zijn wijsvinger wit uitslaat.
Vandaag zou hij de ballen teruggooien naar waar ze thuishoorden. In het paarse gezicht van Samuel Riga.