Verloren achter het toetsenbord,
zit ik te typen.
Waarom herinner ik me niet.
De tijd
enkel een roes
die langs mijn oren ruist
en me even doet opschrikken
als de eerste strepen zonlicht
door mijn raam naar binnen gluren.
Dan kijk ik op,
verstoord uit mijn gedachten.
Een nieuwe dag begint.