Het eerste dat mijn schouders droegen was dit
een teken dat ik één was met onze kleuren
Het riep samen, dat het wij zijn
Een nooit verliezen ook als de eindstand
In de draden geweven, onze harten
De hymnes van onze tribunes
De gemiste druppels uit onze monden
Van zwaaien tot aan strak gespannen
Tussen onze armen juicht
De sjaal met ons mee, van arena tot
parking hangt het over banken en kuipjes
Losjes in de hals of geknoopt rond de arm
is het getuige van zegetocht of afgang
Maar bovenal is het trots
Hoog in de lucht
Ons verhaal gespeld
Elke meter meer
Elke fan een sjaal
Elke kleur in één