Slowfox

Sascha Beernaert
2 nov. 2016 · 1 keer gelezen · 0 keer geliked

later op de avond had je hem voor ons uitgepakt,

de scherpe kantjes waren de lekkerste,

je had ze eraf gebeten en je verslikt in zijn afwezigheid,

 

nog later op de avond haalde je de strik er voorzichtig af,

hoe de jaren hem verkleuren moet je hebben gedacht,

met die grijze hand boven op je hoofd,

 

en toen de vloer bewoog die schittering in zijn ogen,

om middernacht het mooiste cadeau van allemaal,

de trage vos die begon te dansen.

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Sascha Beernaert
2 nov. 2016 · 1 keer gelezen · 0 keer geliked