Sneeuw dwarrelt
vredige vlokken
geluidloos
Stil
Ze maken een ijstapijt
En verhullen de oneffen plekken in het gras
alles is mooi
wit
en glad
Soms sneeuwt het in mijn hoofd
En bevriezen mijn gedachten
Het voelt als verdoofd
Misschien moet ik de sneeuw wat tijd geven
Om de plooien glad te strijken
En alles weer fris en nieuw te laten lijken
En als de wereld
- en ik-
Genoeg hebben van de witte stilte
Blazen we samen
Een warme wind
De sneeuw ontdooit
De wereld toont
haar kleurenpracht
En lacht
Ze lacht
Ik wacht.