langzaam streelt
je penseel het canvas
wat angstig
maar met vaste hand
hier wat geel
dan terug donkerblauw
vooral opzij
maar enkel het doek z'n hart
schreeuwt om kleur
als je wegstapt
kijk je nog even om
alleen lettend
op figuren waarvan enkel jij
de betekenis kent
tot het duister
alle pracht ontneemt
en het doek stilletjes hoopt
dat je morgen verder schildert