Stilleven

Geert53
3 jun. 2020 · 7 keer gelezen · 0 keer geliked

Voor de tweede keer werd hij plots wakker.  En weer hoorde  hij de verpleegsters zachtjes praten.  Over al die sukkelaars hier, de comapatiënten.  Ja, corona !

Hij kon alleen maar staren naar die mottige grijze vloer.  Want hij lag op zijn buik.

Zijn vrouw, zijn kinderen, de vrienden, kennissen, zelfs de kat … niemand had hij nog gezien sedert … ja hoe lang al ?

Die stilte, de wanhoop …

Wist er iemand eigenlijk dat hij nu wakker was ?

 

Trek het maar uit, die stekker, zei de dokter. ’t Is hopeloos.

En alles werd zwart.

 

 

 

 

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Geert53
3 jun. 2020 · 7 keer gelezen · 0 keer geliked