Stilte in de Schaduw
Hij beweegt door de nacht,
waar het licht van de maan
als zilveren draad
langs zijn silhouet glijdt.
Geruisloos,
de lucht houdt haar adem in,
en alleen de koude bries
fluistert zijn aanwezigheid,
een geheim dat niemand hoort.
Zijn stappen raken de grond niet,
hij glijdt over schaduwen,
vervlochten met het donker,
de sterren durven niet kijken
als hij voorbijgaat.
Geen echo volgt hem,
de wereld lijkt te vergeten
dat hij er is,
tot een koude rilling
langs je ruggengraat kruipt,
een herinnering
aan wat onzichtbaar is
maar altijd dichtbij.
Tekst : Manfred - 22 augustus 2024
Foto : Manfred - Middelkerke