The point of no return
Er is een weg
die 's nachts oprolt als een tong
na het spreken van verboden woorden
niemand weet wanneer je over hem loopt
behalve een hagedis
die op een steen zit te roken
en iets mompelt over
het begin dat zich als einde vermomt
de zon hangt
een lamp in een verlaten motel
flikkerend boven je hoofd
twijfelend
rijdend
zonder kaart, geen plan
alleen het gevoel
dat iets achter je
is stilgevallen
bomen verdwijnen als je ze aankijkt
de lucht heeft een kleur
die nergens bij hoort
afslag zonder bord
zandweg zonder schaduw
je neemt hem
of hij neemt jou
dat verschil is niet belangrijk
in de verte
een figuur die op je lijkt
maar zonder twijfel
je stapt uit
de grond zucht zacht
een stem uit een waterput fluistert:
“je hebt je naam al achtergelaten”
je kijkt om
maar er is niets meer
alleen een horizon
die naar binnen buigt
en je weet:
niet de wereld
is veranderd
maar jij
die niet meer terug kan
Tekst : Manfred - 15 april 2025
Foto : Manfred