ik blaas het zand
van je marmeren buik
tot je naam er staat
twee woorden en de dag
die je van me roofde
genadeloos
als de seizoenen
die je lijf uithollen
onachtzaam
als het merg
dat uit je botten lekt
water vult mijn ogen
voor steeds minder
sinds
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.