Exact acht jaar geleden hebben wij elkaar voor het laatst gezien, hebben wij voor het laatst met elkaar gepraat, hebben wij voor het laatst samen gelachen. Exact acht jaar geleden hebben wij elkaar voor de allerlaatste keer een knuffel gegeven. Het was een afscheidsknuffel voor een veel langere tijd dan we ooit hadden kunnen denken.
Zeven dagen later sloeg het leven genadeloos toe en werd dat van haar abrupt gestopt. Toen was het 2008, nu is het 2016. De tijd gaat zo snel, maar tegelijkertijd zo traag.
In de afgelopen acht jaar heb ik heel veel geschreven, pagina's en pagina's vol. Ik heb al duizenden woorden geschreven over mijn verdriet en over de prachtige persoon die zij was. Vandaag krijg ik echter niet verwoord hoe hard ik mijn hartsvriendin mis. Vandaag is het eventjes allemaal te veel. Vandaag zet ik mijn emoties niet op papier, maar laat ik mij erdoor overspoelen.