Soms schieten woorden tekort
in dat lange duren van oeverloos verdriet
in dat uren staren in de leegte
als er geen verte meer is die je ziet
soms ook zijn woorden
kussens waarop we kunnen slapen
armen waarin we kunnen rusten
bruggen naar heilzame kusten
Vaak zijn kusten verten waarin
dierbare mensen wonen die je
willen dragen door dik en dun
Laat deze woorden je in de nabijheid brengen
van mensen die op verre kusten wonen en naar je
zwaaien met armen vol geelhartjes en ogentroost
Laat ze die lege verten vullen
met niet aflatende aanwezigheid