vacüum

28 mei 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

 

stel. we vullen onze longen nog één keer.

zet een stolp over ons en pomp er alle lucht uit.

alleen het licht golft er nog doorheen.

aan de onderdruk geven we ons over.

 

maar geen geluid. de wekker verstomt.

van de tijd merken we hier minder.

we liplezen wat we van elkaar wensen.

even baden in een ruimte zonder stof.

 

gevangen, als in een gloeilamp.

in de dubbele wand van de thermosfles.

zo verpakt bewaren we misschien langer.

  

nu kunnen we nog één stap verder.

ons aaneen zuigen als twee halve bollen

die je met geen paarden uiteen kan trekken.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

28 mei 2017 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked