Een valse glimlach
Getekend vanaf het toneel dat verhullend acht te zijn tentoongesteld
Maar schreeuwerig van valsheid overheen netvliezen sijpelt
Het overstroomt van schijn
Waarin onzekerheid als een kind tikkertje speelt
Met demonen in tegendraadse nabijheid
Zodat andermans wonden
Enkel het eigen vuur in de schaduwen herkent
En het schaduwrijke zwart op nabije vreemde vlakten
Zijn bombastische verkrenktheid niet bekent