Vangnet

11 mei 2016 · 0 keer gelezen · 1 keer geliket

Jij wordt groter elke dag.
Ik zag het niet maar plots

bots ik met mijn neus op de feiten.

 

Ik zou het willen stoppen,
soms heel even de tijd
in handen houden om jou
een plaats te geven waar
ik je veilig kan bewaren.

 

We scharen ons naast elkaar,
jouw blik kruist de mijne
en we weten

 

als er ooit een dag komt dat
we dreigen te vergeten wat
houden van betekent dan
hoeven we slechts onze vingers
te kruisen zoals nu onze blikken.

 

Ik kan de tijd niet strikken,

ik wil jou niet schikken naar
mijn maten en gewichten

 

maar geef me even,

soms heel even tijd

het te bevatten dat ik jou
geen leven lang met heel
mijn zijn omvatten kan.

 

Dan zal ik je vingergewijs
lossen, wees maar niet bang

- ik knoop een vangnet onder jou.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

11 mei 2016 · 0 keer gelezen · 1 keer geliket