Ik mag de jongste tijd heel wat boeiende mensen interviewen. Wat hen verbindt is de transitie naar een duurzamere samenleving. Hoe goed ze in alle betekenissen van het woord ook zijn, toch moet je altijd kritisch blijven nadenken.
Zo belde ik onlangs aan bij VELT, de Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren. De onpersoonlijke kantoorgebouwgevel aan de Antwerpse Singel laat niet vermoeden dat hier een organisatie huist die al veertig jaar ‘eco-actief’ is. De ‘eco-nonactieve’ planten op elke overloop al evenmin. Maar drie verdiepingen hoger merk je dat schijn bedriegt.
14.500 leden, 1.000 vrijwilligers, 120 lokale afdelingen, 100 professionele lesgevers en 2.000 opleidingen per jaar. Het zijn enkele van de middelen die VELT inzet om, in essentie, mensen te doen nadenken over wat ze eten. Het trekt tomeloos ten strijde tegen de boerenbonden en de voedsellobbby's van deze wereld. Tegen het beleid dat té weinig doet tegen bodemerosie en overbemesting, dat bio-landbouw niet genoeg steunt en té goede vriendjes is met de vleesindustrie.
In tegenstelling tot Don Quichote, boekt VELT wel resultaten. Het ligt aan de basis van het biogarantielabel en stichtte het Bioforum. Het zorgde ook mee voor het verbod op pesticides. Zag u de nieuwe gemeentelijke groendienstman al aan het werk? Sproeien hoort er niet meer bij. Hij beschouwt het onkruid tussen de straatstenen als zijn BBQ. Branden zal het!
Alle lof dus voor VELT. Maar toen kwam die kromme beeldspraak. "Het voedselaanbod moet je vergelijken met een zeilboot.', kreeg ik te horen. "Het deel dat onder water zit, stelt smakeloos, reukloos, zelfs wetteloos voedsel voor. Dat moeten we kwijt. De romp staat voor de simpele basisproducten waar niets mis mee is. Maar het zeil! Daar zit het bio-, lokaal geproduceerde, smaakvolle en gezonde eten! Daar moeten we alle mensen naar laten opstijgen."
Ik heb nog altijd dat onbehaaglijk gevoel. De kiel van een zeilboot houdt de boel nu net overeind, me dunkt. Waarom zou je die kwijt willen? En mensen in het getouw doen klimmen om daar kwaliteitsvoller, gezonder eten te vinden? Ik ken er veel die nog eerder elke dag een kleintje met mayonaise en veel zout zouden eten. Sterven doe je toch; dan liever niet van hoogtevrees.
Nee, het voedselaanbod heeft evenveel met een zeilboot te maken als goed voetbal met FC Zeveneken.
Maar wie 'a' zegt, moet op zoek naar 'b'. Ideeën iemand?