Vergeetput
Hij was onprettig gestoord
Mijn druipende droom
Zo ver uit de bocht gegaan
En nu, nog altijd loensend naar geluk,
Blind door 't krijsend universum
Over de buitenrand gestort
Het is over de muur geknald
Mijn leven in een notedop
Hulpeloos bungelend
met de voeten in de hete lucht
boven het vuur dat spottend
al mijn connecties heeft verteerd
In vacuüm verloren
In duisternis gehuld
In heden vedwaald
In de toekomst vergeten
Lopen mijn dagen
Tikkend
De berg af
Zonder
Doel
noch
Werkelijkheid .
Tegenwind
Heeft mijn ganse wezen
Weggewaaid
Leegte
Wacht
Alleen nog
Want
Niets is nog tastbaar.