vanavond ga ik vergeten. ik heb verder niets gepland
dan het zitten op een stoel voor een muur ontdaan van kleuren
ik ga vergeten welke geuren bleven hangen in de ruimte
waar de meubels vroeger stonden
of wat jij zei die keer waar ik zo om moest lachen
ik ga vergeten wat het was dat wiskunde deed beven -
ons even leerde zweven
of wie toen mijn vrienden waren
rond een uur of drie
ik neem mijn tijd om te vergeten
hoe je stem ook alweer klonk
hoe groot je was, hoe vrolijk wanneer dronken
de stiltes in de tuin op het einde van de zomer
hoe oud je toen plots was
zonder het te weten
het is mijn plicht om te vergeten
want hoezeer het mij verscheurt
moet ik bewust vergeten
voor het vanzelf gebeurt