Jezelf vinden en weten dat je niet echt weg was voelt als een sluier die onthuld wat je bent.Door alles wat is gebeurd kijk ik in de spiegel van het verleden.
Zie ik pijn,verdriet en haat.Het omhult me als een duister gewaad.
Verdrongen verleden speelt een film,krijgt zijn eigen leven.
Poelen van angst nemen de overhand.
Ik verdrink en niemand die het merkt,niemand die me vind.