Kwellende pennen rusten in mijn handen
Zonder voort te bewegen
Vergeten ze te leven
Ik kreeg die unieke macht
Om leven te geven
Ik kan het niet vergooien
Ik mag het niet verkloten
Deze kans, onverdiend
Geschonken aan een verliezer
Ik hoop terug te kunnen geven
Aan dit leven, wat ze me niet had moeten geven
Namelijk de macht
Zo groot zo mooi
Maar zo verdoemelijk groot
Onbeholpen, kwelt het in mijn leven
In de hoop dat mijn leven, leven heeft kunnen geven