Vrijdag, vrije vogeldag, 6 april 2018
Koekoek onbekende vogel en wie weet witte raaf,
Ik vlieg erop uit in de wereld vanuit mijn ravennest in de Ravenstraat. Dit ligt recht tegenover de Mussenstraat – neen gelukkig niet “in,” want ik wil niet graag de stempel van huismus opgeplakt krijgen. Ik pik liever een graantje mee van de velden rondom (of eigenlijk zijn het meer steengroeven alias betonnen blokken), zodat mijn hersenkronkeltjes vleugels krijgen en in hun eigen creatieve heelal een ster kunnen worden.
Vanuit mijn nest zie ik vaak rare vogels voorbijvliegen die amper de donsveren zijn ontgroeid. Ze snellen in 7 haasten en worden gevolgd door een koffer op wieltjes die hun vaart wat afremt. Op latere uren kan ik er getuige van zijn hoe de nachtraven hun vleugels uitslaan; vaak het een of ander lied krassend. Ze storen mij niet. Ze zorgen voor een vrolijke noot en huppelen altijd snel verder naar hun vogelkot.
De slagzin dat er hier altijd wel wat te be-le(u)ven valt is vast en zeker gemaakt door een van de wijze uilen die hier in een van de universiteitstorens hokken. Zelf ben ik liever een vroege vogel. Ik houd van de stilte in dit nest als mijn niet meer zo kleine kuikentjes Bona en Luna van nestwarmte genieten en niet kakelen als haantje (hennetje) de voorste. Ik koester die kleine momenten om mijn mentaal ei uit te broeden.
Van echte eieren bakken geraak ik zelf de kluts kwijt. Voor mij is de microgolfoven de uitvinding van de eeuw. In de Ravenstraat heb je op culinair vlak de hoofdvogel afgeschoten als je bij mijn buurvrouw Miranda kunt langs gaan, die kookworkshops geeft. Samen met haar heb ik een bijzonder initiatief gebrouwen; het Ravennetwerk. Dit is een niet commerciële adviesraad waarbij ondernemers elkaar helpen. We willen uiteraard hoogvliegers worden en “the sky is the limit” heeft voor ons een heel andere betekenis dan dat ordinaire televisieprogramma. Ik ben blij dat ik de gouden kooi van een leven als bediende met een vast inkomen ben uitgevlogen. Zelfstandigen zweven in de vrije lucht. Ze zijn nooit zeker van een vlucht, maar ze zijn in ieder geval zo vrij als een vogel. Daarmee komen we bij degene die ik ben:
een speelvogel die kan spellen – vermakelijk
en een wijze uil die zich kan bewijzen – zakelijk.
Vlieg je mee als reisduif op dit onbekende pad, met de spiedende arendsogen van een criticus langs de route?
Maak ruimte. Geef mij de ruimte.
5-4-3-2-1- raket naar onbekende hoogtepunten.
Droom. Doe. Durf.
Oogjes dicht, snaveltjes toe.
Wordt vervolgd. Vlieg mee(r)!
Leona