USA. Naar eind december toe. Kerst was verteerd, geen kerstboom, geen gedoe nadien. We vlogen zuidwaarts, de winter is bar in New Jersey en dus zouden we dat jaar Nieuwjaar op de zonnige Bahama's vieren. Je vertrekt ingeduffeld en kleedt je half uit bij aankomst. De rit naar ons hotel in Nassau toonde slagroomhuizen. Roze geschilderde bouwsels met witte omkaderingen en versiersels. Om zo in te bijten. Ons hotel lag op een hagelwit strand, recht uit een poster gesneden, met van die lage net niet omvervallende palmbomen. Het water liep over van turkoois naar dieper blauw, maar niet te. Pastel alom, behalve de grillige palmbomen. Idyllisch!
Ingecheckt stonden we al snel in short en topje op ons terras, kort nadien streelde het heerlijk warme zand onze voeten. Twee oudere heren spraken ons aan. Amerikanen willen altijd weten waar je vandaan komt wanneer ze een vreemde taal horen. Ze zagen er bezweet en verwaaid uit, duidelijk al langer ter plaatse.
Drie dagen later, 31 december, was er het grote oudejaarsdiner waar je moest op intekenen, en gepaste kledij werd verwacht. Zo getooid werden ons in het grandioze restaurant vier plaatsen aangewezen, met onze namen, aan de feestelijk gedekte tafel voor zes. Idem voor alle tafels. De twee andere gasten waren al gezeten, in smoking, en groetten ons beleefd rechtstaand. Even plechtig begroetten wij hen. Een van de twee zei dat we elkaar kenden. Wij hadden geen idee waar vandaan. 'You speak Dutch, we met at the beach'. Ongelofelijke metamorfose. Wij verveeld, zij ook, op de tegengestelde manier. Het diner verliep rustig pratend met zachte muziek tot middernacht, einde van de feestdis en losbreken van de 'Junkanoo'. Een sliert mensen stond op en trok onder luide lokale muziek door de hoofdstraat van Nassau van hotel tot hotel, doorheen elk hotel, met aansluitende enthousiastelingen. Mijn man en de kinderen aarzelden, ik deed mee, droeg mijn feesthoedje en blies op mijn trompetje van papier, zij sloten ook aan. Heel ritmisch, in speciale cadans en pas werd het hele eiland aangedaan. Zo lang hielden we het niet uit maar het was een heel spetterend onstuimig binnendansen in het nieuwe jaar. Folklore. De smoking heren liepen trouwens op kop. Op 2 januari landden we terug in het ijskoude terughoudende New Jersey. Van cultural shock gesproken!