wortel

Wim Vandeleene
14 okt. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

 

waar ik blijf met de dorst

van een boom zink ik tot de enkels

in de grond. mijn voeten kunnen er niet bij.

 

wortel ik aan de poten van de wieg,

in de tuin waar ik mijn melktanden begroef,

in de kelder van het eerste huis ?

 

de kruk laat ik thuis tot ik wankel.

de ram daag ik uit en de orkaan is mijn gast

ik drink van de grond en blijf overeind.

 

maar als ik nooit vertrek moet ik boeten

verlies ik mijn mond en een betere bestemming.

ontwortel me en schud de kluit van mijn voeten.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Wim Vandeleene
14 okt. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked