Het is zaterdag, mooi weer, half licht en tien.
“Hoogtijd”, zeg je, maar voor mij nog veel te vroeg
Je besluit ons harig geluk binnen te laten, tactisch, ongezien.
Niet de jouwe en toch natte zoenen, aan liefde meer dan genoeg.
Zo gaat het al lang hier.
Jij hebt een jou, ik heb een mij.
maar we vinden altijd wel een manier.
Al jaren zoenen èn verzoening, al jaren wij.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.