zicht op de menigte

Wim Vandeleene
28 jul. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked

een raam geeft uit op de stad.

de toren houdt me ver van de bezige menigte.

hier herkauw ik de woorden, verlies ik me in één taal.

 

waar is de kloof? hoe sla ik de brug?

in de stad hun spel waaraan ik me vergaap,

waaruit ik de moeilijke les haal.

 

mensen warrelen dooreen, vormen een kluwen.

sommigen kruipen bijeen als in een mijngang.

alsof deze planeet geen kans op afstand biedt.

 

met de dorst van huid  wrijven ze

hun wonden aan elkaar. schilfers stuiven op.

de warmte die ze opwekken schrikt me af en trekt me aan.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Wim Vandeleene
28 jul. 2018 · 0 keer gelezen · 0 keer geliked