Zij laat mij binnen

29 sep. 2015 · 0 keer gelezen · 1 keer geliket

Zij laat mij binnen met de handen van haar zoon

en lacht naar het plakkende papier tegen de muur

 

Zij spuwt de gele gal uit haar veel te dikke buik

en staart naar de zon die niet wil opwarmen

 

Haar zoon kent niet de grenzen van anderen

en kruipt als een insect in het zachte hart

 

Gereed om geweldig te zijn in wat men verwerpt

klaar om het verre naar zich toe te schuiven

 

Zij roept omdat er ergens angst ontstaat

ondanks de vrije vogels in het daglicht

 

Hoe het binnen naar buiten strompelde

hoe dit verdriet overstuur geraakte onderweg.

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

29 sep. 2015 · 0 keer gelezen · 1 keer geliket