Zij, onkruid

6 jul. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket

zij had zich gebukt bij het onkruid

de soort zachthandig bestreden en

moeizaam het rechtstaan gestart,

gewacht op het wederkeren

van het rustige ritme van het hart

met de zinken emmer en de ravage

in verouderde gewrichten, koos zij

voor een volkstelling in haar tuin

en liet de zonnewarmte prikkelen,

een sensuele aanraking voor de huid

zij had geen slachtpartij zien komen

het laatste vogelhart was er bevroren

pieren kloegen claustrofobische druk

toen de jongen aanbelde voor moord,

tot wurging had hij haar gebracht

zij was zijn ongewenste soort

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

6 jul. 2014 · 0 keer gelezen · 0 keer geliket