Dag Leona
Ben jij een ‘binnenkijker’ of een ‘buitenkijker’ ?
Zo begon mijn eerste brief aan jou.
Zeven brieven later is deze vraag voor mij nog niet éénduidig beantwoord. Ik zie buitenkijkelementen met af en toe een binnenkijkmoment. Ik ben heel benieuwd hoe jij het zelf ziet.
Ben jij een speelvogel in het leven zelf (en hoe merk je dat) ? Vanwaar komt de voorliefde voor Martin Luther King ? En in welke zin ben jij een ‘sinner’?
Het valt op: deze woorden komen een paar keer voor in je brieven. Automatisch zie ik allerlei verhalen voor me, gaande van licht absurdistische tot bloedernstige taferelen... Vooraleer mijn fantasie helemaal op hol slaat, pols ik het graag bij jou.
Hoeveel gele zielen kan een mensenleven tellen ?
Je ‘gele zielen’ brief heeft me geraakt. Het was een kwetsbare brief met druppels triestheid. Maar ook met hoop en schoonheid. Je woorden baadden in puurheid. En het zette mij aan het denken over de gele zielen in mijn leven. Dank om het te delen.
Waaruit haal je rust ?
Gewiekst en gevat goochel je met woorden. Ik voel een enorme energie en snelheid in je brieven. Ik zie een heldere en analytische geest voor me. Een krachtige vrouw die met nauwgezetheid de meest uiteenlopende gedachtengangen en –kronkels bedenkt en neerschrijft.
Vandaar deze vraag, als een soort tegenhanger voor het verbale vuurwerk.
Welk gerecht doet je watertanden ?
Ik las dat de microgolfoven een trouwe metgezel is. Als allround lekkerbek, ben ik heel nieuwsgierig naar jouw culinaire geneugtes.
(Ik kan nog talloze vragen bedenken. Noem me gerust een voltijdse vragensteller, het ligt geheel in de lijn van mijn werk. Om toch een tipje van de sluier op te lichten.)
Vol verwachting,
Winny
PS An, nu maak je me wel heel nieuwsgierig. Laat me dan toch ook een vraag aan jou stellen: over welke periode in ons leven gaat het ? Dan kan ik beginnen graven. Want dit is zeker: ik heb geen naamgenoten in België.