11/02: ‘Kaartenhuis’ van R.F.G. Vandenhoeck
Bavo Dhooge is auteur van beroep en filmregisseur van opleiding. Zijn werk werd meermaals bekroond en vertaald. Hij is vakkundig thuis in alle genres, van thriller tot autobiografie.
Bavo Dhooge tipt deze week 'Kaartenhuis’ van R.F.G. Vandenhoeck.
"Een heel spitsvondig flits/kortverhaal waarbij inhoud en stijl eindelijk nog eens prachtig samenvallen. Het knip-en plakwerk, de herhalingen, de loops doen uiteraard in de eerste plaats denken aan de knutseltechniek van de band/muzikant in kwestie, Spinvis, maar verwijzen ook naar het werk van experimentele avant-garde-schrijvers als kortverhalenschrijver Donald Barthleme en Thomas Pynchon, die zich op hun beurt lieten inspireren door onder meer de abstracte collage-art van kunstenaar Rauschenberg.
De loops in deze tekst werken wonderwel; het ritme zit goed, een bewijs dat deze schrijver gelukkig niet focust op schoonschrijverij of een ‘stijl’, maar op een stem, die van zijn hart. Vanzelfsprekend valt het onderliggend thema van de eenling die initieel twee tickets had voor de voorstelling, maar helaas alleen moest gaan (en daardoor zijn relatie als een kaartenhuis in elkaar zag vallen) perfect samen met de samenstelling van de band Spinvis op het podium, als een waar geworden utopie, bestaande uit twee personen, een magisch duo.
En de eerste pijnlijke zin die er zomaar bewust nonchalant tussen wordt gegooid (‘Ik was graag met je naar hun concert gegaan’) is heel raak. Het perfecte detail in een straf geheel van cirkels, cirkels en cirkels. Het is een tekst die uitnodigt tot nog meer interpretaties, zoals de vaststelling dat Spinvis met hun tweetjes toch kan klinken als een heus orkest (met toeters en bellen), verwijzend naar de stelling hoe krachtig een relatie met twee kan zijn. Eén plus één wordt in het beste geval drie.
Tegelijk krijgt het ook iets melancholisch en triestig, maar wordt het des te mooier. En dan de titel van het nummer: ‘Kom terug’. Rechttoe rechtaan, en toch door de sample een vlag die meerdere ladingen dekt. De gimmick van de loop en de herhaling werkt erg goed, tot helemaal aan het eind, uitmondend in een noodkreet die misschien wel de wens in zich heeft van een bisnummer, wie weet. Proficiat, recht uit het hart! Zoals het moet.
PS Ik ben geen specifieke kenner of fan van Spinvis, maar mijn favoriete nummer van hem/hen is: ‘We vieren het toch.’ Mijns inziens mag dit verhaal best gevierd worden."
copy foto: Thomas Sweertvaegher
