Tip van de week

14/06: Middelvingers te kort’ van Fanny Wildemeersch

Petra Doom is auteur van de urban fantasy-trilogie 'Overstekers', de young adult-reeks 'Kinderen van Orpheus', poëzie en songteksten. In haar verhalen geeft ze graag oude, mythische elementen een onverwachte twist. Ze geeft workshops en lezingen over schrijven, fantasy en mythologie.


Petra Doo
m tipt deze week ‘Middelvingers te kort’ van Fanny Wildemeersch.

“Volgens de filosoof Levinas is het van het grootste belang om te beseffen dat de ander een onkenbare vreemdeling is. Wil je ethisch verantwoord handelen, dan moet je het gezicht van deze ander écht zien, ervaren hoe dat een appel op je doet.

Schrijvers weten dat wel. Je zou kunnen denken dat je je het beste kunt inleven in een personage dat op je lijkt, of een situatie die bekend is. Toch zou de mededeling ‘Iemand had liefdesverdriet’ (immers een bekend gegeven voor de meeste mensen) je nooit zo kunnen raken als het verhaal ‘Middelvingers te kort’.

Inleefbaarheid is het resultaat van nieuwsgierigheid creërende ‘anders-heid’ die op zo’n manier ontvouwen wordt dat er resonantie wordt opgewekt op een dieper emotioneel vlak. In dit verhaal gebeurt dat.

De brute emotie in de eerste zin schokt en prikkelt. Daarna wordt een tipje van de sluier opgelicht: het hoofdpersonage is haar werk kwijt. Maar dat wordt, zij het spottend, ervaren als een geluk bij een ongeluk. We moeten doorlezen om erachter te komen wat dan wel de bron van frustratie is.

Dat het personage zich vlak bij het Kröller-Müller Museum bevindt lijkt onbelangrijk (want het museum krijgen we nooit te zien), maar het detail creëert tastbaarheid, zelfs al heb je nooit eerder van het museum gehoord. Daarna wordt duidelijk waar het om gaat: het personage likt haar wonden, ze is hier om ‘hem’ te vergeten.

Is dat wel zo? Een spel van tegenstellingen begint.

Ze omarmt deze plek zonder gezamenlijke herinneringen, maar belt ook zijn voicemail. Op het moment dat ze haar eigen naam in een boom wil kerven, als een soort bekrachtiging van haar ‘ik’, koopt ze een pakje sigaretten – misschien om zich achter een rookgordijn te verstoppen voor het spiegelpaleis om haar heen? Vervolgens kerft ze per ongeluk zijn naam in de boom.

En dan komt het slot, de grootste tegenstelling: ‘Ik neem er een foto van om mezelf eraan te herinneren dat ik hem dringend moet vergeten.’

Is dat logisch? Wie zal het zeggen. Is deze specifieke daad je als lezer bekend? Wellicht niet. Maar resoneert de emotie? Absoluut.”

 

Gerelateerd

Tip

Middelvingers te kort

Ik kwam middelvingers te kort de afgelopen weken. Ik kreeg van de fuck you’s tussen mijn tanden geen hap door mijn keel. Zelfs een glas wijn gooide ik liever tegen de tv dan het te slikken. Nog een geluk dat ik op staande voet ontslagen was en tijd had om het allemaal van op een afstand te gaan bekijken. Drie uur reed ik erover om in mijn hut te geraken, midden in de groene vlek op google maps vlakbij het Kröller-Muller museum.  Tijdens een wandeling in de bosrijke omgeving bel ik voor de vijfde keer in vijf maanden tijd iemand die mij de eeuwige liefde beloofd had maar nooit opneemt als ik bel. Ik probeer hem te vergeten door plaatsen te bezoeken waar ik nooit met hem over had gesproken. Ook door direct zijn voicemail te horen. Elke keer klinkt zijn stem belachelijker.  De combinatie van geuren en geluiden van verschillende stiltes doen me denken aan een kleuterjuf, juf Rita. Ik voel terug haar zware hand op mijn hoofd bij het binnengaan in de klas. Ze biedt me een plek aan in de kring. De kring bestaat uit oneindig veel keren mezelf. Een platgereden egel, een holle boomstronk vol zwammen al is het lente, een reserve-autoband, het is precies als in een spiegelpaleis. Ik wil mijn naam in een boom kerven, en door die gedachte koop ik in de kiosk aan de rand van het bos een pak sigaretten en een aansteker. Ik twijfel over de kleur, zeker geen blauw. Uit medelijden koop ik toch de blauwe. Ik ga terug het bos in en kerf per ongeluk zijn naam in een boom in plaats van de mijne. Ik neem er een foto van om mezelf eraan te herinneren dat ik hem dringend moet vergeten.   

Fanny Wildemeersch
155 9

Gepubliceerd op

14 jun. 2023