29/04: 'Ze wacht' van Sarah Kalokerinos

Bert Moerman is een door onder meer zijn buurvrouw en de vakpers bejubeld schrijver van romans. Recent verscheen 'Russisch voor hoop'.

Bert Moerman tipt deze week 'Ze wacht' van Sarah Kalokerinos. 

"Het mooiste aan schrijven is dat iedereen (we beperken ons even tot ons taalgebied) over dezelfde letters beschikt, en dezelfde woorden en syntaxis en zo van die dingen. Toch moet je net met die weinige elementen iets maken dat zich duidelijk onderscheidt.

Dit gedicht doet dat uitstekend, omdat het met weinig woorden veel doet. Het begint bij ‘ze wacht’. Dat blinkt uit in eenvoud. De druk op de geniale openingszin is te hoog; je omzeilt die makkelijk door iets simpelers te schrijven.
Ik hou er ook erg van hoe de twee sleutelverzen grammaticaal totale onzin zijn, en toch onderdanig dienen als eindes van een gedachte. En dan nog twee keer die ‘op’: ‘in haar weer op’ en ‘ik mij aan op’. Daarin zit ware poëzie.

Vorm en inhoud komen hier ook mooi samen. Gedichten zijn er om een gevoel onder woorden te brengen. Wat hier gebeurt, is dat de schrijfster, Sarah, een gevoel in iemand anders onder woorden brengt. Vervolgens trekt ze zich daaraan op. Eigenlijk impliceert dat dat ze ook wel weet dat háár gevoel wel weer zal overgaan. Maar als je dat gevoel voelt, dan voelt dat niet zo. Wanneer je het bij een ander ziet, kan je het beter benoemen, en slaag je erin om het te relativeren als iets dat ook weer zal overgaan.

Dat zit allemaal in die weinige woorden. Woorden waarover u en ik ook beschikken. Dat is toch prachtig?"