Tip van de week

23/03: 'Dilemma' van Marleen van de Camp

Laure-Anne Vermaercke is dichter en leerkracht talen. Ze was jarenlang een van de drijvende krachten achter Auw La en was binnen en buiten België al op verscheidene podia te zien. Haar werk verscheen eerder al in/op Dilemma, Waar Zine de Vrouwen, Notulen van het Onzichtbare en de lage landen. In de zomer van 2018 toerde ze mee met de Poëziebus en in de herfst van 2019 publiceerde ze samen met Marie Bockaert het chapbook FEAR/JOY of Missing Out bij Marktcorruptie. Afgelopen zomer nam ze deel aan de jaarlijkse schrijfresidentie van deBuren in Parijs.


Laure-Anne
tipt deze week 'Dilemma' van Marleen van de Camp.

"Het was geen dilemma om voor de tekst van Marleen van de Camp te kiezen. Al in de eerste paragraaf wordt de toon van de tekst gezet: een absurdistisch aanvoelend relaas van één van de grootste horrors van de afgelopen twee jaar: de (vaak overbodige) digitale bijeenkomst.

Passeren de revue: personages die allemaal samen in een consultatiebureau werken en bijna karikaturen van zichzelf zijn, met hun typische trekjes en opmerkingen, en daarom juist zo levensecht. Neem nu de passief agressieve Lidewei met haar “asymmetrisch kapsel en moeilijke bril”, de digitaal ongeletterde Yvonne (hoe hard ze haar best ook doet) die nota bene de bijeenkomst in goede banen moet leiden of, mijn favoriet, Janine, die uiteraard naast haar job bij het consultatiebureau nog een tasjeswinkel runt en daar ongetwijfeld mee bezig is tijdens de vergadering.

Marleen van de Camp beschrijft op ludieke en herkenbare manier hoe deze personages met elkaar interageren doorheen het scherm. Vermeldenswaardig zijn de typische uitleg over de Zoom handjes en de mute-knop, de losvliegende parkiet van de stagiaire Melanie en het gebruik van de dubbele vraagtekens om de passief agressieve opmerking van Lidewei over de blaffende hond van Stefan in de verf te zetten.

De naamloze ik-figuur slaat met groeiende frustratie het poppenspel gaande en vraagt zich af wat ze moet doen: iets nuttigers gaan doen of blijven, uit respect en loyaliteit naar de collega’s toe. Om te weten te komen wat de uitkomst is van dit dilemma, moet je de tekst zelf lezen.

Veel leesplezier!"

Gerelateerd

Tip

Dilemma

Ik bevind mij om 16.00 uur in de middag in een digitale bijeenkomst. Verschillende achtergronden vullen mijn beeldscherm. Ze geven stiekem een inkijkje in het leven van de deelnemende collegae. Zo runt Jantine naast haar baan bij het consultatiebureau een tasjeswinkel vanuit huis en heeft Bregje een dramatisch ogend systeemplafond. Lidewij heeft oog voor kunst en gaat daar met asymmetrisch kapsel en moeilijke bril pontificaal voor zitten. Organisator Esther geeft haar uitvoerige inleiding als zwevend hoofd in een vakantie achtergrond en verdwijnt daarbij gedeeltelijk uit beeld. Nadat Esther nogmaals de aanleiding waarvoor wij hier met zijn allen bijeen zijn uitvoerig uit de doeken heeft gedaan, volgt een lovende introductie en is vervolgens hoofdspreker Yvonne aan de beurt. Zij ontvangt glimmend de lof aan haar adres en geeft aan ons te zullen gaan inspireren vandaag. Laten we het in godsnaam hopen. Hierop begint zij doodleuk de do’s en don’ts op te sommen van het vergaderen in een online omgeving. Met een heuse uitleg over handjes opsteken, de chatfunctie en het gebruik van de mute-knop. En de verontschuldiging dat zij niet weet hoe ze haar scherm moet delen. Zucht echt. Na twee jaar pandemie zou je verwachten dat je de gebruiksaanwijzing van online applicaties achterwege laat en dat je ook een online bijeenkomst een beetje inspirerend weet te presenteren. Yvonnes moeizame start biedt daarop weinig hoop. Als je het bij elkaar optelt zijn er toch weer 25 mensen 5 minuten betaald om naar deze geestdodende introductie te luisteren. Geld wat vast beter besteed had kunnen worden. Maar Yvonne laat niets aan het toeval over en vraagt ons ook om onze telefoons allemaal UIT te zetten en ons geluid AAN als we praten. Nadat we ons handje eerst hebben opgestoken dan uiteraard. En van stagiaire Melanie de beurt hebben gekregen. We zijn een kwartier verder inmiddels. Vervolgens stelt stagiaire Melanie zich voor.. Nadat het lachsalvo over de losvliegende parkiet van de stagiaire is uitgedoofd neemt Yvonne weer het woord en nodigt ons allemaal van harte uit om vooral actief deel te nemen aan de bijeenkomst. Wel met handjes opsteken dus. Voor de zekerheid checkt Yvonne nog even bij Melanie of zij dan wel de te verwachten handjes in de gaten houdt zodat niemand wordt overgeslagen. De moed zakt me inmiddels diep in de schoenen. 16.15 uur. Stefan heeft een hondje dat op de achtergrond keft, waarop Lidewij zonder handje op te steken op scherpe toon vraagt of dat nu een hónd is die ze hoort?? Passief agressief geeft zij daarmee aan zich daaraan te ergeren zonder dat ook echt te zeggen. Mét effect want Stefan gaat direct voor de rest van de vergadering op zwart. Dan volgt een rondje begrippen. Of we weten wat “een probleem” is vraagt Yvonne. Ik kan me er zo zoetjesaan levendig iets bij voorstellen. “Wie wil daar iets over zeggen?” Niemand reageert. Yvonne gaat om 16.20 uur over tot aanwijzen. Waarop Hester vertelt wat zij verstaat onder een probleem, geïllustreerd door een praktijkvoorbeeld wat door Yvonne juichend wordt ontvangen. Dan krijgt Els de beurt die zich aansluit bij wat Hester vertelde en daar eigenlijk niets aan heeft toe te voegen maar daar dan toch nog wel veel woorden voor nodig heeft. Ook Stefan wordt gevraagd om zijn inbreng maar na 2 minuten wachten op reactie vanuit het zwarte blok wat Stefan heet besluit Yvonne dan toch door te gaan naar het volgende begrip: een dilemma. Weet iemand wat daarmee bedoeld wordt? Ik ervaar er zelf een, een groeiend dilemma. Want ik wil eigenlijk net als Stefan mijn scherm op zwart gooien en iets anders gaan doen. Maakt niet uit wat, als het maar niet deze tenenkrommende meeting hoef uit te zitten. Maar ik vind dat dan lullig. Omdat Yvonne heus zwoegend haar best doet, en Esther mijn collega is die de bijeenkomst heeft georganiseerd. Zit ik, sukkel die ik ben, dus uit loyaliteit (en braafheid, als ik eerlijk ben) anderhalf uur van mijn leven te verspillen die ik nooit meer terug krijg. Aan informatie die ik niet op ga slaan. Yvonne vraagt ons naar een door ons ervaren dilemma uit de praktijk. Ik heb het maar niet ingebracht.   eerder verschenen op https://www.werkgeluk.nl/dilemma/

Marleenvandecamp
63 5

Gepubliceerd op

23 mrt. 2022