altijd kwade ogen

snelle vingers

een woord teveel getwijfeld

 

gekluisterd aan de straatstenen

jouw stem luid, je

handen luider

 

wegduiken in kleine uren

delete delete

ik ben nu een ander

 

zelfs op het einde 

je stem hard, je 

handen harder

 

en ik bleef

achter (je aan)

met dromen over 

sterke handen, snakken 

naar licht 

 

alleen in het donker

jij te dichtbij

de herinnering te ver

soms hopen: sloeg je maar

 

ik was al weg.

Geschreven door Anker op 09/10/2016 - laatst aangepast op 09/10/2016

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home