Moederdag, stressdag, kerstmis in de zomer. Naar wie gaan we eerst, wat nemen we mee en vooral wat doen we met de hond wanneer we bij oma zijn. Die mag niet binnen in de serviceflats maar je kan het beestje toch moeilijk laten zitten in zo’n snikhete auto.

En dan zijn er uiteraard mijn eigen twee zalige kinderen. Een dag niet op een paard gezeten is een verloren dag voor Lara en Jens die was natuurlijk veel liever met zijn liefje naar het zwembad gegaan.

Lara, stop met schoppen tegen het achterwiel. Je gedraagt je als een kleuter.

Jens lieverd, ik ben het drinkbakje van Sloefie vergeten, kan jij dit nog even gaan halen. Ik had mijn zoon beter Sloefie genoemd, wat een dynamiek.

 Eindelijk, daar is Reinout met de drie boeketten. Heeft die idioot nu weer gele bloemen gekocht. Wanneer gaat hij nu onthouden dat oma die vulgair vindt? Dat wordt weer een uurtje les in vooroorlogse etiquette.

All aboard? Helaas wel ja. Lara steekt haar oortjes in, goed dat helpt een stuk. Jens zit al te tokkelen op zijn gsm. Woef, het startsein is gegeven. Sloefie heeft er tenminste zin in.

Zal ik de gps voor je installeren schat?  Best want zonder kan hij zelfs de oprit naar de snelweg niet vinden.  Op de terugweg is het sowieso aan mij, Bobette de service.

 Moederdag, heerlijk.

 

 

Geschreven door Paula Dumont op 14/05/2017 - laatst aangepast op 14/05/2017

  • proza

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home