Een baret is het volmaakte accessoire, dat weet zij

weergaloos te illustreren. Haar Anne Frankgezicht

 

verleent de ruimte een kwetsbaarheid die past 

bij de tijd van het jaar. Het is december, mensen

laven zich aan koffie met kardemom en steranijs.

 

Hij wijst naar de Onze-Lieve-Vrouwekerk aan de overkant

in een poging om uit te leggen wat steunberen zijn,

terwijl ze een onzichtbaar stofje uit zijn krullen grist

 

met de vingervlugheid van een mama

die snelsnel een chocovlek verwijdert.

 

Om maar te zeggen dat hij van geluk mag spreken dat zij er is. 

 

Geschreven door Ingemar Spelmans op 23/12/2017 - laatst aangepast op 23/12/2017

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home