Ze was een mooie lelijke meid

Mooi om haar unieke lelijkheid

Lelijk om haar gebrek aan vertrouwen in de eigen schoonheid

 

De noten de grimassen het onhandelbare haar

Waren maskers die haar loepzuiver de wereld toonden

 

Ze dacht dat de massa haar volle

Schoonheid zou zien

Die zag echter slechts de maskers

Ze vermoedde dat enkel de

Uitverkoren enkeling haar volle

Lelijkheid zou zien:

 

De tonen de grasimmen de raah,

De zuivere wereld, helemaal van haar.

 

Ze had het allemaal mis

En miste schielijk de boot die haar later tot

Erepassagier zou uitroepen.

Geschreven door LL Rigby op 10/02/2018 - laatst aangepast op 10/02/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home