En als je kijkt door de kier 

van de sprookjeskamer

dan zie je haar op de rand 

van het bed. Verdwaald

na een te lange nacht

getracht te behagen en

ergens onderweg verloren.

Zichzelf.

Haar naam onder een steen.

En als je de moed hebt

de deur te openen

verder te kijken te lezen te weten

zomaar

en in eer te herstellen. 

Haar naam.

Godin.

Geschreven door Vanessa Daniëls op 03/03/2018 - laatst aangepast op 03/03/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home