ademen voelt zo goed bij

het draaien van het jaar

zal alles omgekeerd staan

zal ik geleerd zijn

we zien wel we zien wel

 

nog een keer ademhalen en

dan is het voorbij

in draaiende sneeuwvloklampen

in kolken nog een keer ademhalen

en dan begint het weer het

draaiende

 

het draaien over een punt en het

wandelen over een lijn

de balans tussen onze handen zo

hoog in mijn longen dat ik

alles opleg/opzij hou/inhouden

van de adem dat dat veiliger is

 

des avonds staan we stil

kijken we over onze schouder

er flikkert nog iets draaiende

sneeuwvloklampen of iets mooiers

dat alleen wij mogen bezitten

 

sluit je ogen ik wil dat je het niet ziet

enkel voelt en er zit niks in mijn

mouwen verborgen

een vogel die jij bent landt met

afdrukken in mijn schouders waar

ik stevig stilsta ik durf tot

stilstand te komen

Geschreven door Camilla Peeters op 31/12/2018 - laatst aangepast op 31/12/2018

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home