februarische zon is een excuus

ontrouwe viervoeter is een excuus

laplandisch licht is een excuus

twee armen waar ik op lig misschien

neerwaartse hond harde hand alles onder pleinvrees

en dan maart en dan maart en dan maart

twee armen waar ik op lig misschien

 

ik ben compleet uitgestrekt in mijn these en

maagstreek is paniek in mijn anti-these en dan

botst alles in kort moment bellen voorbij stappen als

bijna gebeurde taal als botsingen en cyclisch leunen

 

ik geloof je in nederlands mijn hoofd draait in engelen en soms

spreek ik bij de koehoorns gevat als zes uur ’s ochtends geluk

 

heupslang ik ben stapelgek op jezelf daar snij me je

vlieg je door schuine ouderlijke dutch angles we kijken door schouders

wil ik jouw schouders krabben trouwe viervoeter

 

ik weet het ook wel

ik weet het ook wel 

als een vrijgevochten opgekropt wandelend ganzend geluid gemis als MIST

lees je me 

Geschreven door Camilla Peeters op 25/02/2019 - laatst aangepast op 11/03/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home