meisje trekt mijn onderbuik open

hier is geen plaats voor het anti

 

in het onaardse niemandsland wordt niemand meer niemand

niemand meer gespaard of simpelweg ouder

de conversatie ervoor was lullig en vlotte zich

doorheen een moreel debat

zucht zucht beide partijen talmden te lang

beker werd uiteindelijk nachtelijk omgestoten

weetjewatdatis nachtelijk het is zoals in het geheim

ik heb een migraine van achteren als ik er nog maar over denk

 

meisje trekt mijn onderste vaak open en knijpt

en maagzuur ja dat talmt dus ook niet

als ik de spelbreker was vandaag het had dus gekund

dan zal ik dat bewijzen ook

 

moeder grijpt me bij het nekvel

en ik denk politiek is zo massaal aanwezig nog niet

geen belangstelling bij mij voordien niets niets dat tot fantasmes kon leiden

moeder wil me pientere lesjes leren over dit soort volkjes

maar ik zie de verschillen niet meer dankje moeder

het rekt zo hard dat het springt het nekvel

 

meisje rilt en trekt me de pleuris uit de kanjer van woonkamer binnen

ik ben al gescheurd dus wat is dit

comfort in een gebedje?

ja dus dat is het een geschiedkundig gebazel verbluffend sentimenteel

geblaf vanop een kaars waar het overigens warmer is dan hier

zucht zucht nooit zullen we het echt goed stellen

of namens de ethiek van hier sappige verhalen

 

ik klauw de handen samen

steek het af gooi het op

de treurnis van verstandhouding

daar steek ik het op het is allemaal diens schuld

waarna het zwellen me ook andere dingen vertelt

Geschreven door Dries Verhaegen op 19/05/2019 - laatst aangepast op 19/05/2019

  • poëzie

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home