ze had standaardantwoorden klaar

als halve zinnen die in elkaar klikken

naargelang de gelegenheid en haar gemoed

een feilloos systeem waarvan ik de werking

pas na lange tijd kon of wilde doorzien

 

eerst de begroeting, immer warm en vriendelijk

dan zachtjes opbouwend

naar de nee

een zwarte vlek op doek die op je netvlies blijft hangen

een slotakkoord dat nog even op je trommelvlies blijft nagalmen

als badwater dat op een bepaald moment

ook opeens te koud is om in te blijven liggen

Geschreven door Felix Sandon op 12/01/2016 - laatst aangepast op 21/10/2016

  • poëzie
  • text on stage

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home