Lezen

space travelers

space travelers

Koen Vlerick
11 1

Eeuwig anders

In het licht van de maan Straalt mijn eeuwige jeugd. Niet geboren, maar aangeleerd. In het bloed van het zonlicht verander ik. Tranen wisselen van kleur, Rood als wijn die geen druif meer wil zijn. Mijn vlees leert een andere taal: Honger wordt kracht, tijd een bijzaak. Wat mij voedt, herschrijft mij. Ik vervel mijn sterfelijkheid, Word iets wat blijft door te verdwijnen. Ik ben jong voor eeuwig, maagd voor altijd. Niet uit onschuld, Maar omdat mijn lichaam Iets anders heeft geleerd. Wat ik bezit is geen toekomst, alleen onsterfelijke tijd.          

Steff
13 0

Instasneeuw

winters perron - de gestrande reizigers  gooien sneeuwballen  vandaag gaan ze op de slee naar school - mijn oude winter    ze lagen nu al  in de zon, dachten ze - gestrande mensen    strenge winter - haar vakantie naar de zon  wordt er één van sneeuw   nog nooit zoveel klonen gezien in de stad - sneeuwmannen    terwijl het weer het nieuws domineert sneeuwballengevecht  de straat verandert in een schaatsbaan - gladde ijzel    in Utrecht maken  ze Nijntje sneeuwpoppen - stad van Bruna       de Efteling  heeft een nieuwe attractie  sneeuwsprookjesland  Welke is de mijne? In de sneeuw lijken alle  fietsen op elkaar.   hij kijkt haar verliefd in de ogen, sneeuwbal achter de rug   sneeuwballen gooien tegen de politie - gelach      ze rollen  hun eigen artillerie; sneeuwballen    verkeersborden - in de sneeuw verworden ze   tot abstracte kunst    het stadsbeeld gehuld   in wit bont  - dagen van sneeuw fotograven  liggen al dagen wakker   sneeuwdeken    nieuwe helden in de stad - sneeuwmannen    langlaufend door de winkelstraat - paspoppen lachen    vallende sneeuw de wereld vertraagt  voor mijn ogen    nog even snel  door rood zit er niet in - hevige sneeuwval   zelfs de fatbikes vertragen  - stapvoets in de sneeuw     de sneeuwkinderen  in de wasmand  glijden maar  zombies over straat ijzel   vandaag geen huizen maar natuur in de sneeuw  vijfde dag   en toen  sneeuwde het  kerken leeg    een sneeuwpop op een fietszadel  toekomstmuziek   de kerkbeelden op de hoogste toren bergbeklimmers    Sky freestyle  à Montmartre  gedempt applaus    we zijn open  de warmste plek in de sneeuw blijft de bieb    geen zin wel doen  door haar beslagen bril ziet ze de sneeuw niet meer   winters huiswerk  dictee in de sneeuw  met een stokje     in de iglo  slapen voor het goede doel vrede op aarde   In welk schilderij stap je nu?  Oude meesters   Twee lagen, één laag of bloot? Sneeuw outfits   de sneeuwman demonstreert mee  gesloten winkel   experts waarschuwen  van bovenaf lijkt het land  op Groenland    satellietbeeld  Nederland  wit   boeren bouwen een sneeuw piramide overwinteren   voor het af is zijn portret ondergesneeuwd Montmartre    sneeuwvlokjes in de koffie  Parijs terrasje    de molen draaiend een sneeuwlandschap uitkiezend  Montmartre    winkelschappen raken leeg - volle kelders     langlaufen  op het strand  blauwe zee    vroeg in de ochtend de dauw trekt over het veld sneeuwlandschap   zitten op een stoel en kijken naar de sneeuw  Parijs park   de jongeren met de pas van oudjes - glad ijs    de poes  laat zich niet wegvegen sneeuw ruimen   sneeuw op het strand - kiekjes voor kleinkinderen  die er nog niet zijn   sneeuwkastelen bouwen op het strand  bovenop het zand    oesters eten  in de sneeuw  City of love    Instagram scroller slalommend door sneeuwfilmpjes  nu het begint  te dooien, de sneeuwman een loopneus                   

Margaretha Juta
4 0

Charles (150 woorden)

"I want my time with you" lezen we bij het aankomen in St. Pancras International, amper uit de Eurostar. Het is een kunstwerk van Tracy Emin. Ik weet niet welk lettertype het is, maar het is stijlvol gemaakt in grote roze neonletters. Alsof het met de hand geschreven is. Zelf zegt ze dat het een persoonlijk en romantisch statement is. Een liefdesbrief naar Europa. Het werd in 2018 ingehuldigd voor de 150e verjaardag van het St. Pancras station. Twee jaar voor de brexit.  De Britten hebben tijd voor ons. Zoals in The Lucas Arms, de eerste pub die we binnenstappen. We bestellen er fish and chips. Niet op een stuk krant, maar mooi op een bord. Er liggen dikke frieten bij, nog dikker dan onze dikste Belgische frieten. Met tartaarsaus en een potje erwten.  Het zijn Charels daar in Engeland. Of Charles. Maar hoe zeg je dat in het meervoud?   

Rudi Lavreysen
7 1

kijk het sneeuwt

kijk het sneeuwt

Koen Vlerick
14 0

Als nog één duin

Als nog één duin   Daar waar water aan de grond werd onttrokken en werd afgevoerd langs beken en sloten, kanalen met gemalen, daar verrezen kloosters, kapellen en huizen op de tot zandruggen verworden geulen, beschermd door dijken, dammen en sluizen.    Daar waar de wind raasde over lage boerderijen, waar de monniken toekeken vanuit grote abdijen, waar klei en turf werden gestoken, waar wilgen werden geknot door boeren op kloefen en waar schuren werden gebouwd met uit klei gevormde moefen,  daar waar op de schorren de schapen werden gedreven, waar men in de pap roerde met houten lepels en men het deeg op houten planken kneedde, daar in de polders, waar vruchtbaar land op zee werd gewonnen, waar met eggen en spaden de bodem werd ontgonnen, waar tussen slikken, beken en kreken aktes van geloof, hoop en berouw werden gebeden, daar waar koeien en stallen werden gezegend, daar wordt het water gevreesd van springtij en overvloedige regen.  Daar versterkt men nogmaals de dijken die niet mogen bezwijken.   DAAR WEET MEN DAT DE ZEESPIEGEL STIJGT. DAAR WEET MEN WAT HET BETEKENT ALS ER NOG ÉÉN DUIN VERDWIJNT.   Isabelle Vandevyvere - 7 januari 2025

Alma lavado
0 1

Wanneer het omslaat

Soms weet ik precies waardoor het komt, kan ik achteraf aanwijzen wat het was dat iets in gang zette, een opmerking, een blik, een situatie die te veel leek op iets van vroeger, en dan is het pijnlijk maar begrijpelijk, omdat er tenminste een aanleiding is die ik kan volgen.Maar er zijn ook momenten waarop die aanleiding er niet is, waarop het dagenlang rustig is geweest en ik functioneer zonder voortdurend op scherp te staan, en het goede gevoel niet groots of euforisch is maar gewoon stabiel genoeg om niet voortdurend met mijn triggers bezig te zijn. Dan ineens is er een moment waarop het omslaat, zonder waarschuwing, zonder duidelijke reden. Mijn gedachten krijgen een dwingende toon die ik herken maar niet kan stoppen. Het meest verwarrende is niet dat het gebeurt, maar dat ik niet kan aanwijzen waarom, dat er geen fout is die ik kan herstellen en geen knop die ik terug kan zetten. Soms is er een aanleiding, en soms is het gewoon de stilte na de spanning, het moment waarop mijn systeem geen gevaar meer ziet en alsnog besluit dat het tijd is om alles te voelen wat het zolang heeft vastgehouden. Dat maakt het verraderlijk, omdat het slechte gevoel niet komt wanneer het logisch is, maar juist wanneer ik begin te vertrouwen op het feit dat het even goed gaat. En misschien is dat wel de kern van dit alles: dat ik niet instort tijdens de storm, maar erna, wanneer mijn lichaam eindelijk stopt met overeind blijven.

Onzichtbaarkind
4 1

De nieuwe predikers?

De nieuwe predikers ? Playstore vul onze leegtes! Tinder, match ons met de ware! Youtube, toon ons hoe het moet! Linkedin, bezorg ons een carrière! Facebook, verlos ons van de eenzaamheid! Onlyfans, help ons met onze onzekerheden! Influencers, red ons, de verloren zielen, die U vertrouwen! Wikipedia vertel ons de waarheid, de hele waarheid en niets anders dan de waarheid! We zijn de weg kwijt. We zijn verdwaald. Wij zijn de volgelingen. We geloven niet meer in onszelf! Hij bekeek de kudde schaapjes en vroeg zich af waar het naartoe zou gaan. Hij wist niet of dat goed was. Hij hoopte en bad  dat men de  kritische geest niet vergat.      

Alma lavado
4 2

Jurgen. Of Gunther.

Ik noem hem Jurgen.Of Gunther.Eerlijk: ik weet het niet helemaal zeker. Ik vraag me al langer af waarom die twee namen zo vaak door elkaar gehaald worden.Gunther en Jurgen.Beiden Duits.Beiden met een u en een n.Beiden klinken degelijk.Dat soort degelijk dat niet vraagt hoe het met u gaatmaar wel weet hoe je een WC ontstopt en een hallogeenschijner vervangt. Maar dus Jurgen. Dat is zachter. En dus beter passend bij hem. Jurgen draagt een werkmanspak.Oranje fluo. Niet om gezien te worden maar omdat hij anders niet gezien wordt. Op zijn hoofd een muts met een ingebouwd fietslicht.Of een wandellicht. Iets praktisch. Jurgen en ik hebben een gelijkaardige interne klok. We ontmoeten elkaar elke ochtendwanneer ik naar het werk vertrek. Altijd hetzelfde uur. Altijd dezelfde stoep. We zeggen goedemorgen. Niet groots. Niet enthousiast. Gewoon juist genoeg. Vandaag sneeuwt het. Veel. Ik wil op tijd vertrekken en net wanneer ik licht onelegant uitglijd bij het wegleggen van de PMD-zak die gisteren niet werd opgehaald, hoor ik het vertrouwde: ‘Goedemorgen’. Het is Jurgen. Vandaag praat hij wat meer dan anders. Of hij  zich afvraagt of ze vandaag wél gaan uitrijden."Gisteren niet, hé", hij schudde zijn hoofd en keek vol overtuiging naar de besneeuwde straat. Nu pas kan ik de link leggen tussen mijn PMD-zak en Jurgen zijn werkplunje. Ik zeg 'Ah nee' en wijs naar mijn PMD-zak. Dat is een kort gesprek. Maar wel eentje met inhoud. Ik zeg: “Dat zal moeten lukken vandaag, want het gaat meer sneeuwen dan gisteren." Ik vraag of ze ook meenemen zonder compensatiestickers. Want de zakken zijn duurder geworden. Er moeten stickers op. Die stickers zijn niet beschikbaar. En Dendermonde is collectief in paniek. Online lees ik meningen. Veel meningen. “Dat ze het expres doen.”“Dat het schandalig is.”“Dat iemand “zijn job niet kan”.”“Dat het vroeger beter was.”Altijd vroeger. Iemand roept dat hij zijn afval nu “in Brussel gaat dumpen”.Iemand anders zweert bij verbranding in de tuin“zoals mijn grootvader dat deed”.Er wordt gegoogeld naar wie verantwoordelijk isen meteen ook naar wie ontslagen mag worden. Ik lees dat en denk: “Amai, wat een luxe, zoveel verontwaardiging over een zak." Ik heb ook een mening. Maar ik hou die klein. Ik probeer dat toch, met wisselend succes. En ik schrijf ze niet zo snel. Liever het gesproken woord.  Jurgen geeft me een de gelijke uitleg.“Op de blauwe zakken niet. Op de gele wel. Aan de GFT-bak: ofwel drie stickers ofwel een nieuwe. PMD blijft hetzelfde." Het is duidelijke taal, zonder hashtags. Ik ben er, ondanks de sneeuw, vlot geraakt deze morgen. De banen lagen er goed bij. Terwijl ik mijn mailbox open en mezelf verder in de dag sleur, sneeuwt het onophoudelijk.  Ik denk aan Gunther. Nee... Jurgen. Ik zie hem voor me, bij hem thuis, waar dat ook moge zijn. Warme chocomelk.Een sciencefictionfilm met een te ingewikkelde titel en een einde waarbij een onbekende planeet net niet gered wordt. Ik denk aan mensen met meningen.En aan mezelf, die daar weer iets van vindt. Maar vooral denk ik: dit is hoe een jaar mag beginnen. Met iemand die gewoon elke dag zijn ronde doet speciaal voor ons (behalve als het echt te fel sneeuwt), lichtje op de muts, uitleg op zak. En dat ik hem stiekem mijn nieuwe vriend mag noemen. En dat ik voor hem maar al te graag een extra compensatiesticker plak Jurgen.Of Gunther. Ik denk Jurgen.

Katrien Daniels
32 3

wat deze sneeuw

wat deze sneeuw voor mij betekent, of beter wat er mij opviel:                              scheefgereden lantaarnpalen en verkeersborden, de sneeuwman van mijn zoon met de vormen van een eekhoorn - ik zou hier een foto moeten bijvoegen, zo trots ben ik -  de op een haar na gemiste bestelwagen, een  ontstoken linkerooglid - al heeft dat misschien niets met sneeuw te maken - te weinig geel om onze  naam achter te laten                                       en ik zou zo graag hier schrijven: "vooral betekent het voor mij" en dan volgt het, maar er volgt juist niks - dat is het gewoon - dit is het enige dat ik kan bedenken en daar doe ik het dan maar mee

Hans Van Ham
9 1

Wijsheid is betekenis ontdaan van het zingen

Wat een oneliner! Uitgesproken door een vrouw tussen planken van kennis, haar longen in een te klein kamertje waar zingen moeilijk zelfs onmogelijk blijkt. Het gemis is zichtbaar. Hoe kan in een rechtstaande kist het lichaam dansen met zijn innerlijke stem? Het ritme van het leven is zoek. Het zingen brengt de mens bij zijn moedertaal, bij de wijsheid van het zijn. Elk aandachtig horen is hier ten dode opgeschreven. Dit is pijnlijk werk.

Ingrid Strobbe
2 0

Dagelijkse aandacht 6 januari 2026

Driekoningen zochten betekenis, geen vaste richting.

Mephis
22 1

Heartbond

In 2026 Let’ s go way out beyond. Wander to wonder, heartbond. Tell, dreams come true. ‘Only if the skies are blue.’ Unknown land. Laying in the sand. To wish and inspire. Unraveling our heart desires. 

Zonsondergangdromen
25 0

Huizen

Sluimerende passen Sintels pulserend in de assen Met een hart op de tong Weet ik niet meer wie wat zong Laat me zien wat jij nog voelt Zonder te weten waar je op doelt Magie is enkel voor degenen Die het écht menen Als mijn ogen konden beheksen Hield je van al mijn complexen Op mijn voorzichtigste tenen hoop ik je nooit meer te laten wenen Beloof me, bemin me juist Want voor jou, in mijn hart: enkel liefde, die bruist Laten we onze armen in elkaar sluizen In onze liefde huizen

Zonsondergangdromen
36 0

Razen

Ik liep op het strand  en ik dacht aan jou.    Er was vrijwel niemand.  En de zee was zelden zo mooi als nu.    Ik denk dat je op je mooiste bent  wanneer je niet probeert.    Zoals de zee niet probeerde de wind de baas te blijven,  mijn voeten niet nat te maken  door meer en meer van het strand in te palmen,  ze probeerde niet kalm te blijven  en haar golven in toom te houden.    Laat het eens goed razen.   Soms vraag ik me af wie je zou zijn  als je niet zo zou proberen in de smaak te vallen.

annakdotes
11 1

Taalspel

Bovenal is taal gewoon een spel De vraag is: speel je mee?   Trek een letter uit de zak Boetseer er een gedicht omheen.   Gooi met de dobbelsteen Tel de lettergrepen   Draai het binnenstebuiten Maar raak vooral de randen niet.   Haast je! Voor de tijd op is De inspiratie uit de bocht vliegt   Die ene mooie zinspeling Op het puntje van je tong   Toch niet meer zo sterk als net nog Op de fiets   Een variant rolt van je pen Zo bladzijden op   Wie weet keert ze nog naar je terug Speel intussen vooral rustig verder

annakdotes
0 0

Winterkou

De winterkou stopt de aarde in Onder een extra laken, dun en wit Het laagje bijt in mijn ochtendbenen Helemaal ingepakt op de fiets Het bijt en laat niet meer los Ook niet wanneer ik al even Mijn bestemming bereikt heb.   De tandafdrukken blijven staan Het laken blijft nog even liggen Het kroop ook over mijn ramen heen Als een dubbel gordijn Het houdt pottenkijkers buiten En zou mij gemakkelijk binnen kunnen houden Als de plicht niet zou roepen.   De winter nodigt uit tot rust Tot vertragen en uitbollen Tot reflecteren en lezen Tot wentelen in laagje Na laagje Na laagje Warmte zoeken bij elkaar.   Warmte die buiten even wegvalt En ook over het geluid lijkt een deken te hangen De ervaring is minder intens  De wijzers van de klok lijken mee bevroren  De dagen kruipen onder en door elkaar Lijken één groot kluwen te worden  Nog tot het einde van dit jaar.

annakdotes
0 0

Koepel

In de keuken hebben we een koepel En hoewel de sneeuw al aan het smelten is Leek het toch even Alsof we tussen de wolken mochten leven.

annakdotes
10 0

Voetstappen in de sneeuw

Verse sneeuw is een beetje  zoals de rest van het leven.   Je haalt er meer uit als je je eigen weg opgaat.   In plaats van louder in andermans voetstappen te lopen.

annakdotes
3 0

gemis

Ik besef dat het beter wasToen het vroeger wasDat ik liever iemand benDie hij net zo goed kent Dat mijn gedachten altijdOpzoek zijn naar hem hoe hij deed wie hij was of leek te zijn Jaik besef dat wat ik zeg-dat ik over hem ben-niet de juiste waarheid is Dat mijn hart nog steeds verlangt naar zijn aanwezigheid voor altijd

Ilke De Mey
7 1
Laad meer ...