Zonder kloppen #novembervers
Beste November
Je valt mijn dagen binnenzoals kou dat doet: zonder kloppen,dwars door het bot, alsof er nooiteen deur heeft bestaan.Je ruikt naar oude regen,naar gedachten die ik had opgeborgenonder lagen stilte.
Laat ik eerlijk zijn:ik heb geen ruimte voor tederheid vandaag.Niet voor je halfdonkere excuses,niet voor je gewoonte om allesnaar grijs te duwen.
Je trekt draden uit mijn aandacht,laat ze hangen — slap,zoals nat wasgoed dat weigert te drogen.
En toch blijf je.Je staat daar langer dan ik verdraag,met een licht dat knippertalsof het twijfelt over blijvenof verdwijnen.
Onder jouw hemel klinkt alles te luid:de spijker in mijn hartslag,de herinnering die maar niet sterft,het zachte kraken van een grensdie ik dacht dichtgespijkerd te hebben.
Ik ben niet gemaakt voor dit soort maand,en toch kom jij terug, steeds weer,alsof mijn ribbenkast jouw halte is.
Misschien heb je gelijk.Misschien ben ik een schuilplaatsvoor jouw kou, wachtendtot ze iets wordtdat draagt.
Maar luister goed:ik draag je niet zacht.Ik draag je met tanden,met een huid te dunvoor beleefdheid,met een geest die alles drie keer voeltvoor jij één stap zet.
Als je blijft,blijf dan zonder theater.Ik hoef je niet mooi.Ik hoef je alleen eerlijk.Dat is alles.
Met scherpe groet
Mephis (aka) Evelyn Mérida
