Lezen

je brein is flexibel

Geloof in jezelf! Durf je eigen ding doen, zoek je eigen mening en kom ervoor op. Natuurlijk kan je je mening altijd veranderen, bijvoorbeeld door wat anderen zeggen, maar je kiest zelf wat je doet met praatjes van anderen. Denk niet te veel wat de anderen zullen denken van je kleren of tekening of andere dingen, doe wat jij denkt dat het beste is en waar jij je het beste bij voelt. En, heel belangrijk, wat jij denkt dat de anderen van je denken, denk jij alleen!  Durf. Je hoeft jezelf niet constant te bewijzen ten opzichte van anderen, jij weet wat je kan, dat is voldoende. Geloof in jezelf. Als je zegt dat je het toch niet kan, dan zal je het ook niet kunnen, probeer die gedachte om te draaien en zeg hardop dat het wel zal lukken. De wijze woorden van Pipi Langkous zijn hier op hun plaats: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.’ Prachtig, is het niet!  Vergelijk jezelf niet steeds met anderen en wees vooral jezelf. Behoud je eigenheid, durf jezelf zijn/tonen.  Iedereen is uniek, gelukkig maar! Stel je voor dat iedereen blauw de mooiste kleur vond en alleen blauwe kleren zou dragen, zijn of haar boeken in het blauw kaften, alleen blauwe pennen, kleurtjes en stiften zou willen gebruiken… Dat zou saai zijn, denk je niet?  Bemoei je alleen met je eigen zaken, wanneer jij er zelf iets negatief door ervaart, is het ook jouw zaak. Wees beleefd, eerlijk en kom op voor jezelf en anderen.  Denk na over je goede kanten en over de dingen waar je nog aan moet werken. Probeer jezelf tegen te komen en leer uit elke ervaring. Ook negatieve ervaringen hebben nut, zo leer je jezelf beter kennen en kan je bedenken wat je volgende keer in die situatie zal doen.  Kom op tijd tot rust, zoek je buikademhaling terug op. We worden allemaal geboren met een goede buikademhaling, maar door het drukke leven, de vele hobby’s en andere ‘verplichtingen’, hebben we een geforceerde ademhaling. Hoog in je schouders ademhalen is niet gezond. Af en toe bewust zijn van je ademhaling, diep in- en uitademen waarbij je buik dikker wordt bij het inademen, zorgt ervoor dat je tot rust komt, dat je lichaam zich kan ontspannen.  Denk positief, probeer minstens tien keer per dag echt te lachen, soms kan je zelfs bij pech beter lachen dan huilen of kwaad worden. Haal uit elke negatieve ervaring iets goeds, wat heb je eruit geleerd? Hoe kan je een volgende keer reageren? Waarom ervaar je dat als negatief?  Denk niet dat jij de enige bent die dat meemaakt. Erover praten met lotgenoten of mensen die je toevallig tegenkomt of mensen die dicht bij je staan, is de sleutel tot aanvaarding.  Als je je verhaal kan delen met een lotgenoot, iemand die in hetzelfde schuitje zit of heeft gezeten, iemand die hetzelfde heeft meegemaakt, een collega, zal het je helpen, want pas dan weet je dat je niet de enige bent, dat je niet alleen bent met zo’n ervaring. Gun jezelf een joker, je moet niet met alles meedoen, je moet niet alles kunnen. Als Facebook of Instagram of een andere hipe je niet aanstaan, moet je er absoluut niet met mee doen. Als lopen of koersen of een andere bezigheid je niet liggen, zoek dan iets dat iets voor jou is, eender welk ding waar je je goed bij voelt is oké.  Ga naar buiten, speel in de tuin, ga op ontdekking, maak een kamp met takken en bladeren, gebruik een loep om insecten te bekijken. Kom tot rust in de natuur, klim in een boom, lig in het gras, ga wandelen in een bos. De natuur is onze natuur, dus je vindt sowieso iets dat je leuk vindt in de natuur, al is het een boek lezen in je hangmat of gaan wandelen met je hond.  Plant een zaadje, geef het water en kijk wat het wordt. Blijf jezelf verwonderen over de magie van de natuur. Sta steeds open voor anderen. Luister naar anderen, denk niet te snel je eigen ding, maar probeer je de dingen voor te stellen dat iemand je vertelt over zijn of haar ervaringen. Als je een verhaal hebt gehoord over iemand, wil dat niet zeggen dat dat de waarheid is, ieder heeft zijn eigen kijk op de dingen, ieder heeft zijn eigen standpunt. Als je gelooft in jezelf kan je ook in anderen geloven. Als je jezelf graag ziet, kan je ook anderen graag zien.  Geef complimenten, geef bloemen, schrijf een kaartje of een ellenlange brief, maak een tekening voor de mensen die je graag hebt of voor iemand die je iets wil geven om het eender waarom.  Laat de dingen op je afkomen, plan je dagen niet overvol, je moet niet alles doen dat je doet, zeg niet steeds dat je het druk hebt, want vaak heb je daar zelf grip op. Verwacht niet te veel, wees gefascineerd, geboeid door de dingen des levens, door verhalen, gebeurtenissen, de wetenschap, andere meningen.  

Floor Lenaerts
0 0
Tip

Als je genoeg vis eet kan je vanzelf zwemmen

Er heerst een algemene wijsheid onder de havenarbeiders, scheepsjongens op de galjoenen en zelfs onder de kapiteins met hun vaten gerookt varkensvlees. Zonder uitzondering gelooft elk van hen dat wie genoeg vissen eet, vanzelf kan zwemmen.  We vreten ons ermee vol, want voor de gewone matroos is er natuurlijk ook niets anders dan wat de zee gratis ter beschikking stelt. Bij elke hap van de slijmerige zoute glibber voelen we ons een beetje meer gerustgesteld. Want straks is er de test. Ons zal niets overkomen. Van Willem zijn we minder zeker.  Willem lust geen vis. Dat verbaast ons niets. Hij kan ook geen knopen leggen. Iemand heeft gehoord dat hij een bastaardzoon is, van de nicht van de kapitein. Zij werkt ook in de haven. Sommigen hebben haar al van heel dichtbij gezien. Ze zou een ongekend verfijnde schoonheid bezitten, maar wel met een zwak gestel. Dat verklaart veel.  Alexander vreet vis alsof zijn forse ton geen bodem heeft. Soms spreekt hij ons toe, alsof niet de kapitein maar hij de ongekroonde koning van het schip is. Met zijn kabelarmen knoopt hij op een uur meer touwen dan wij allemaal tezamen. Hij zou Willem eens laten zien waarom je vis moet eten.  Daar staat hij, fier rechtop op de loopplank. Zijn blote bast glimt van de olie. Hij werpt Willem een minachtende blik toe terwijl hij steeds verder de plank op loopt. Als hij op het einde komt, draait hij zich nog één keer om, knipoogt en springt. PLONS!  Cirkels op het water deinen steeds verder uit. Op de top van de mast schreeuwt een meeuw. Alexander blijft voor eeuwig ongekroond. Zijn schedel krijgt wel een troon, op de zesde verdieping van het MAS. Naast de sokkel staat een klein wit kaartje met als opschrift: “Schedel van onbekende man, Vroege 16e eeuw”.  Meer lezen? Welkom op Instagram

Amanda Bos
174 8

Geholpen liefde

Ik leerde je kennen 17 januari 2024... het was onverwachts en uit het niks, je stuurde me een bericht op instagram. Ik opende het en herkende je naam. Je kwam me bekend voor, ik had je al eens gezien in de gangen van de school maar alsnog waren we zo onbekend voor elkaar. We stuurde elkaar terug telkens weer opnieuw de dagen gingen voorbij en ik voelde me goed. Onze gesprekken vormde een klik en onze gesprekken vloeide in elkaar als 2 druppels water. We hadden dezelfde gedachten, meningen en toch hadden we wat verschillen. Elkaar sturen werd al snel vervolg door bellen, elke avond opnieuw zorgde we ervoor dat we elkaar konden horen. Onze stemmen bij elkaar vormde al snel een geheel. We waren zo geboeid naar elkaar toe dat onze interesses en ook onze verschillen snel tot spraken kwam. We hechten aan elkaar vast nog sneller dan de wind. Onze gewoontes werden al snel met elkaar gedeeld en het gemis van onze stemmen zorgde ervoor dat we telkens opnieuw met elkaar in contact kwamen. De uren vlogen voorbij, de dagen werden met de minuut langer zodat we elkaar maar weer konden horen. Onze gedachten en gevoelens op dezelfde lijn, Onze gesprekken als maar intensiever, Onze levensstijl als maar meer met elkaar verbonden. We waren zo veel met elkaar bezig dat we ons eigen leven niet meer alleen leide maar we telkens weer bij elkaar kwamen om dit samen te doen. Maar de realiteit zette in. De gevoelens werden verstoord door een als maar kleine terugblik op het verleden. Nog niet zo lang geleden voor ik je kende gebeurde een misstap in mijn leven, een zware breuk met een speciale persoon. Je wist er alles van, ik had je verteld hoe het gebeurde en je steunde in elk vlak. De gedachten vervaagde al snel toen ik je savonds weer hoorde. De stem die als maar beter gehoord word door mijn geheugen. Een persoon die me elke moment zou doen geloven hoe goed we dit samen kunnen doen. Onze verlangens werden sterker naar elkaar toe, we verheugde ons er op om elkaar te zien. En al snel gebeurde dit. Ik zag je ogen, je lach in je lieve blik die me als maar meer naar je toe trok. Het gebeurde zo snel alle verhalen die ik van je hoorde paste in het plaatje tot wie je nu bent geworden. Onze lippen volgde al snel de weg naar elkaar toe, onze armen werden als 2 druppels water in elkaar gevloeid. Uren praten en geen seconde van verveling. De minuten vlogen zo snel voorbij dat het al tijd was voor het afscheid. De kleine lach die op elkaars gezicht vertoonde bleef nog uren lang in mijn gedachten. De gesprekken die we voerde bleven als casettes in mijn geheugen. Ik nam een diepe nachtrust met al de herinneringen die ik van ons had, onze gesprekken bleven houden tot het einde van de nacht. De ochtend kwam nabij de zon scheen door de ramen. Als eerste teken van leven zag ik de berichtjes op mijn telefoon de gedachten van de voorbije dagen kwamen als maar sterker terug. Het gevoel van jou liefde gaf me toch weer wat rust. Het gemis bleef niet lang weg en elkaar zien was toen de uitweg. Onze lippen tegen elkaar, handen in elkaar verworven konden deze gedachten maar voor eeuwig worden verborgen. De tijd met elkaar zorgde voor een diepe rust maar na enkele momenten kwamen de gedachten van een paar dagen geleden terug tot leven. De onzekerheid, de bezorgdheid zorgde voor een diepe onrust. De tijd samen vloog voorbij en al snel was het afscheid weer nabij. De gedachten kwamen razendsnel tot mijn geheugen van wat zou er nu toch kunnen gebeuren. De rust in mijn hoofd zorgde voor paniek, die enkel ik voor mijn eigen liet. De tranen vloeide in mijn ogen en de onrust en gebrokenheid kwamen terug naar boven. Ik maakte van mijn hart een steen en vertelde je dit met al mijn kracht hoeveel pijn dit je deed had ik niet verwacht. Je zorgde ervoor dat ik me goed voelde okal weet ik hoeveel je voor me voelde. Ik sprak je aan over ons label dat ik dit nog even niet met je wou delen. Mijn onzekerheid kwam naar boven en de gemeenschap die ik met je voelde zette ik al snel apart okal was dit niet wat ik bedoelde. Onze gedachten en meningen werden al snel verdeelt ook ik weet hoe ik dit met je deelde. De angst, en onzekerheid kwam bij je naar boven en je kon me maar niet geloven. In zo een korte tijd zo veel onwetendheid. Je zorgt voor me ook in deze periode, hoe moeilijk het ook zal worden ik laat dit je niet alleen doorstaan. Dit zorgde toch voor rust in mijn gebroken en kleine hart. Onze gesprekken bleven staand nu ook wanneer je alles achterhaald. De liefde die je voor me voelt is iets oprecht waarvoor je het doet. De dagen worden moeilijk maar met jou steun aan mijn zei komen we er als maar sterker uit. Ik weet dat onze gevoelens voor elkaar zijn bedoelt ook weet ik dat het tijd en moeite mee zal brengen. Ik zal er voor je zijn in korte en lange pijn is iets wat je me beloofde tot onze gevoelens aan elkaar gaan verloven...

Lieveling
11 0