Lezen

Dromen in duo

I.  In haar droom   voelt Ashling de armen van een treurwilg dwalen over haar schaduw, snuift ze het zwoele zweet op haar rug terwijl ze de Himalaya bestijgt.   Een dutje in de wolken tot de regen haar wekt. Debat met de Plejaden tot het stof van versleten dromen valt en ze vindt splinternieuwe waarin ze wonen wil.   Op de ijle bergtoppen walst ze met vlinders terwijl de echo haar begroet. Adieu frustratie en angsten! Voor jullie geen entreekaartje geboekt.   Met monniken eet ze gele rijstpap en bij een kopje Earl Grey tea smeden ze geheime plannen voor een nieuw tijdperk op Aarde.   Op gerecycleerd perkament een lijvig manifest voor een planeet waar       verbeelding                                            vergeving kind aan huis is en zero waste the clue.   Empathie kweken op de schoolbanken. Leren luisteren naar elkaars dubbele bodem- verhaal in klank en strip.   Dagelijkse groet aan de Zon en de Maan. Twee keer per jaar babbelpicknick met de buren. Verleden, heden, toekomst à la carte.   II. In zijn droom   hoort Zephyr de echo van Keltische muziek, ziet hij prachtige rosse krullen golven op een berg terwijl hij hun schaduw volgt.   Een zachte bries strijkt langs Zephyrs nek. Getril in linker- en rechteroor.   Nattigheid druppelt op Ashlings jurk en huid. Geknipper van rechter- en linkeroog.                 Uitzicht op de Kempense heuvels.                                                                             Back to Earth.   Ashling is een Ierse meisjesnaam met als betekenis “droom, visioen”. Zephyr is een Griekse jongensnaam met als betekenis “westenwind”.

Fatiha Berrazi
24 1

When in Rome ...

"Koop vooraf tickets", hadden ze ons gezegd. Zo gezegd, zo gekocht, maar in de luchthaven kregen we het bericht dat er iets mis was met onze tickets voor het Colosseum. "Och, we zien wel”, reageerden we onbezonnen. Op de tweede dag van ons verblijf waren we vroeg op pad. We dachten er als eerste te staan, maar op de verkeersvrije laan naar het Colosseum was het drukker dan op een uitverkocht Rock Werchter. "You want tickets?", sprak een man ons aan. Het leek ons te duur.Aan het Colosseum scande ik een QR-code waar 'Tickets' bij stond, maar een man sprak me aan. Hij droeg een driekwartbroek met een scheur aan de knieën en hij rookte een zelfgedraaide sigaret waar geen rook uitkwam. "No tickets online", vertelde hij, en hij wees naar de lange wachtrij die inderdaad bijna van Milaan tot Rome liep. Hij kon ons tickets met rondleiding bezorgen, maar we waren nog niet overtuigd. Bij de volgende man twijfelden we. "I take you to my manager", zei hij alsof het om een afdeling van een beursgenoteerd bedrijf ging. Die manager bleek opnieuw de man met de driekwartbroek te zijn. "Hey guys”, lachte hij. "He's my partner. I take you to Marco, my boss." Marco zag er niet meteen uit als een CEO, maar hij had wel een envelop vol met briefjesgeld vast. We betaalden en spraken het aanvangsuur af. "You stay here hè?", vroeg ik ongerust. Ik had het Italo-Engels ondertussen overgenomen. Op het afgesproken uur stond Marco er nog met zijn team. "We're gone", lachte de manager met de driekwartbroek. Het was er ondertussen enorm warm geworden. De zon brandde op mijn hoofd. Daarom kocht ik op aanraden van onze jongste maar een strohoed. "Me hot", zei ik tegen de verkoper, waarna hij me ietwat raar aankeek.

Rudi Lavreysen
14 0